P. OVIDXI NASONIS

242

Est honor et lacrimis : slillataque cortice Myrrhanomen herile tenet, nulloque tacebilur aevo.

At male conceptus sub robore creverat infans,quaerebatque viam, qua se, genetrice relicta,

505 exsererct. Media gravidus turnet arbore venter.Tendit onus matrem: nec habent sua verba dolores;nec Lucina potest parientis voce vocari.

Nitenti tarnen est similis, curvataque crebrosdat gemitus arbor, lacrimisque cadentibus humet.510 Constititad ramos mitis Lucina dolentes,admovitque manus, et verba puerpera dixit.

Arbor agit rimas, et scisso cortice vivumreddit onus; vagitque puer: quem mollibus herbisNaides impositum lacrimis unxere parentis.

515 Laudaret faciem livor quoque. Qualia namquecorpora nudorum tabula pinguntur Amorum,taliserat: sed, ne faciat discrimina cultus,aut huic adde leves, aut illis deme pharetras.Labitur occulte fallitque volatilis aetas,

520 et nihil est annis yelocius. Ille, sorore

natus avoque suo, qui, conditus arbore nuper,nuper erat genitus, modo formosissimus infans,iamiuvenis, iam vir, iam se formosior ipso est;iam placet et Veneri, matrisque ulciscitur ignes.

525 Namque pharetratus dum dat puer oscula matri,inscius exstanti distrinxit arundine pectus.

Laesa manu natum dea repulit; altius actumvulnus erat specie, primoque fefellerat ipsam.Capta viri forma non iam Gythereia curat530 littora: non alto repetit Papiion aequore cinctam,piscosamque Gnidon, gravidamque Amalhunla

metalli;

abstinet et coelo: coelo praefertur Adonis.