METAMORPIIOSEON LIB. X. 241

dixit et illa, Pater; sceleri ne noraina desint.

Plena patris thalamis excedit: et impia dirosemina fert utero; conceptaque crimina porlat. 470Postera nox facinus geminat: nec finis in illa est:quum tandemCinyras, avidus cognoscere amantempost tot concubitus, illato lumine viditetscelus, etnatam, verbisque dolore retentis,pendenti nitidum vagina diripit ensem. 475

Myrrha fugit, tenebrisque et caecae munere noctisintercepta neci est; latosque vagata per agros,palmiferos Arabas, Panchaeaque rura relinquit:perque novem erravit redcuntis cornua Lunae;quum landein terra requievit fessa Sabaea: 480

vixque Uteri portabat onus. Tum nescia voti,atque inter mortisque metus, et taedia vitae,est tales complexa preces: 0 si qua patetisnumina confessis: merui, nec triste recusosupplicium. Sed, neyiolem vivosque superstes, 485mortuaque exstinctos, ambobus pellite regnis,mutataeque mihi vitamque necemque negate.

Numen confessis aliquod patet. Ultima certevota suos liabuere deos : nam crura loquentisterra supervenit; ruptosque obliqua per ungues 490porrigitur radix, longi firmamina trunci:ossaque robur agunt: mediaque manente medullasanguis it in succos; in magnos bracbia ramos;in parvos digiti; duratur cortice pellis.

Iamque gravemcrescensuterumpraecinxeratarbor; 495pectoraque obruerat, collumque operire parabat;non tulit illa moram: venientique obvia lignosubsedit, mersitque suos in cortice vultus.

Quae, quamquam amisit veteres cum corpore sensus,flet tarnen, et tepidae manant ex arbore guttae. 500Oyid. T. II. Q