P. OVIDII NASONIS

240

Ergo legitima vacuus dum coniuge lectus,nacta gravem vino Cinyram male sedula nutrix,nomine mentito, veros exponit amores:

440 et faciem laudat. Quaesitis-virginis annis,

par, ait, est Myrrhae. Quam poslquam adducere

iussa est,

utquedomum rediit, Gaudemea, dixit, alumna:vicimus. Infelix non toto corpore sensitlaetitiam virgo; praesagaque pectora moerent.

445 Sed tarnen et gaudet: tanta est discordia mentis.Tempus erat, quo cuncta silent, interque Trionesflexerat obliquo plaustrum temone Bootes.

Ad facinus venit illa suum. Fugit aurea coeloLuna: tegunt nigrae latitantia sidera nubes;

450 nox caret igne suo. Primus tegis, Icare, yultus,Erigoneque pio sacrata parentis amore.

Ter pedis oflensi signo est revocata: ter omenfunereus bubo letali carmine fecit.

It tarnen: et tenebrae minuunt, noxque atra pu-

dorem;

455 nutricisque manum laeva tenet; altera motucaecum iter explorat. Thalami iam limina tangit;iamque fores aperit; iam dueitur intus: at illipoplite succiduo genua intremuere; fugitqueet color, etsanguis: animusque reliquit euntem.460 Quoque suo propior sceleri est, magis liorret, etausipoenitet: et vellet non cognita posse reverti.Cunctantem longaeva manu deducit: et altoadmotam lecto quum träderet, Accipe, dixit;ista tua est, Cinyra; devotaque Corpora iunxit.

465 Accipit obscoenogenitor suayiscera lecto;

yirgineosque metus levat, hortaturque timentem.Forsitan aetatis quoque nomine, Filia, dixit: