METAMORPIIOSEON LIB. X. 233

flos oritur, formamque capit, quam lilia: si nonpurpureus color huic, argenteus esset in illis.

Non satis hoc Phoebo est, (is enim fuit auctor ho-noris,)

ipse suos gemitus foliis inscribit: et ai aiflos habet inscriptum: funestaque littera ducta est.Nec genuisse pudet Sparten Ilyacintlion: honorquedurat in hoc aevi: celebrandaque more priorumannua praelata redeunt llyacinthia pompa.

At si forte roges fecundam Amathunta metalli,an genuisse velit Propoetidas; abnuat aeque,atque illos, gemino quondam quibus aspera cornufrons erat; unde etiani nomen traxere Cerastae.Ante fores horum stabat Iovis Ilospitis ara,lugubris sceleris: quam si quis sanguine tinctamadvena vidisset; mactatos crederet illiclactentes vitulos, Amathusiacasque bidentes:bospes erat caesus. Sacris oflensa nefandis,ipsa suas urbes Ophiusiaque arva parabatdesererealmaVenus. Sedquid Iocagrata, quid urbespeccavere meae? quod, dixit, crimen in illis?Exsilio poenam potius gens impia pendat,vel nece, vel si quid medium est mortisque fu-

gaeque.

Idque quid esse potest, nisi versae poena figurae?Dum dubitat, quo mutet eos; ad cornua vultumflexit: et admonita est liaec illis posse relinqui:grandiaque in torvostransformat membraiuyencos.

Sunt tarnen obscoenae Venerem Propoetides ausaeesse negare deam: pro quo sua, numinis ira,corpora cum forma primae vulgasse feruntur:utque pudor cessit, sanguisque induruit oris,in rigidum parvo silicem discrimine versae.

215

220

225

230

235

240