Druckschrift 
2 (1826) Metamorphoseon libri XV
Entstehung
Seite
234
Einzelbild herunterladen
 

P. OVIDII NASONIS

234

Quas quiaPygmalion acvum per orimina agentesyiderat, ofiensus vitiis, quae pluriina menti245 femineae Natura dedit, sine coniuge caelebsvivebat, thalamique diu consorte carebat.

Interea niveum mira felicitor artesculpitebur, formamquo dedit, qua femina nascinulla potest: opcrisque sui concepit amorem.

250 Virginis est verae facies, quam vivere credas,et, si non obstet reverentia, veile moveri.

Ars adeolatet arte sua. Miratur, ethauritpectore Pygmalion simulati corporis ignes.

Saepe manus operi tentantes admovet, an sit255 corpus, an illud ebur: nec adhuc ebur esse fatetur.Oscula dat, reddique putat: loquiturque, tenetque:et credit tactis digitos insidore membris :et metuit, pressos veniat ne livor in artus.

Et modo blanditias adhibet: modo, grata puellis260 munera, fert illi conchas, teretesque lapillos,et parvas volucres, et flores mille colorum, -liliaque, pictasque pilas, et ab arbore lapsasHeliadum lacrimas; ornat quoque vestibus artus:dat digitis gemmas, dat longa monilia collo.

265 Aure Ieves baccae, redimicula pectore pendent.Cuncta decent: nec nuda minus formosa videtur.Collocat lianc stratis, conclia Sidonide tinctis:appellatque tori sociam: acclinataque collamollibus in plumis, tanquam sensura, reponit.270 Festa dies Veneris, tota celeberrima Cypro,venerat: et pandis induclae cornibus aurumconcidcrant ictae nivea cervice iuvencae;turaque fumabant: quum munere functus ad arasconstitit; ettimide, Si di dare cuncta potestis,

275 sit coniux opto, (non ausus, eburnea virgo,