METAMORPHOSEON L1B. X. 229

sive fidem doderat. Multas tarnen ardor habebatiungere se vati: multae doluere repulsae.

Ille etiam Thracum populis fuit auclor, amoremin teneros transferre mares: citraque iuventamaetatis breve vor, et primos carpere llores. 85

Collis erat, collemque super planissima campiarea: quam widern faciebant graminis herbae.

Umbra loco deerat. Qua postquam parte reseditdis genitus vates, et fila sonantia movit;umbra loco venit. Non Chaonis abfuit arbos, 90non nemuslleliadum, non frondibus aesculus altis,nec tiliae molles, necfagus, et innuba laurus:et coryli fragiles, et fraxinus utilis hastis,enodisque abies, curvataquo glandibus iiex,et platanus genialis, acerque coloribus impar, 95amnicolaeque simul salices, et aquatica lotos,perpetuoquo virens buxus, tenuesque myricae,et bicolor rnyrtus, etbaccis caerula tinus:vos quoque flexipedes hederae xenistis, et unapampineae vites, et amietae yitibus ulmi: 100

ornique, et piceae, pomoque onerata rubentiarbutus, etIentae, victoris praemia, palmae;et succincta comas, hirsutaque vertice pinus,grata deum malri: siquidem Cybelei'us Attisexuit hachominem, truncoque induruit illo. 105Adfuit huic turbae, rnetas imitata, cupressus,nunc arbor, puer ante deo dilectus ab illo,qui citharam nervis, et nervis temperat arcum.Namque sacer Nympliis Cartbaea tenentibus arvaingens cervus erat: lateque patentibus altas 110

ipse suo capiti praebebat cornibus umbras:cornua fulgebant auro: demissaque in armospendebant tereti gemmata monilia collo.