188

P. OVIDII NASONIS

470 invcniebantur lacrimae tarnen. Utque carina,quam ventus, vcntoque rapit contrarius aestus,vim geniinam sentit, parotque incerta duobus:Thestias baud aliter dubiis affectibus errat,perque vices ponit, positamque resuscitat iram.

475 Incipit esse tarnen melior germana parente:et, consanguineas \it sanguine leniat umbras,impietate pia est. Nam postquam pestifer ignisconvaiuit; Rogus iste cremet mea viscera, dixit.Utque manu dira lignum fatale tenebat;

480 ante sepulcrales infelix adstitit aras:

Poenarumque deae triplices, furialibus, inquit,Eumenides, sacris vultus advertite vestros.Ulciscor facioque ncfas: mors morte pianda est:in scelus addendum scelus est, in funera funus.

485 Per coacervatos pereat domus impia luctus. _

An felix Oeneus nato Victore fruetur,

Thestius orbus erit? Melius lugebitis ambo.

Vos modo, fraterni manes, animaeque recentes,officium sentile meum: magnoque paratas490 accipite inferias, Uteri mala pignora nostri.

Heu mihi! quorapior? Fratres, ignoscitematri.Deficiunt ad coepta manus. Meruisse fatemurillum, cur pereat: mortis mihi displicet auctor.Ergo impune feret; vivusque, et victor, et ipso495 successu tumidus, regnum Calydonis habebit?vos cinis exiguus gelidaeque iacebitis umbrae?I-Iaud equidem patiar. Pereat sceleratus: et illespemque patris, regnumque trahat, patriaeque

ruinam.

Mens ubi materna est? ubi nunc pia votaparentum?500 et, quos sustinui, bis mensum quinque labores?O utinam primis arsisses ignibus infans: