M.ETAMORPIIOSEON LIB. Vm. 187

Non tulit, et, tumida frendens Mavortius ira,

Discite, raptores alieni, dixit, honoris,facta minis quantum distent: hausitque nefandopectora Plexippi, nil tale timentia, ferro. 440

Toxea, quidfaciat, dubium, pariterquc yolentemulcisci fratrem, fraternaque fata timentem,haud patitur dubitaro diu: calidumque prioriscaedo recalfecit consorti sanguine teluin.

Dona deüm templis, nato Victore, fercbat, 445quum videt extinctos fratres, Althaea, rcferri.

Quae, plangore dato, moestis ululatibus urbemimplet, et auratis rautavit vestibus atras.

At simul est auctor necis editus, excidit omnisluctus, et a lacrimis in poenae versus amorem est. 450Stipes erat, quem, quum parlus enixa iaceretThestias, in flammam triplices posuere Sorores:staminaque impresso fatalia pollice nentes,

Tempora, dixerunt, eadem lignoque tibique,o modo nate, damus. Quo postquam carmine dicto 455excessere deae; flagrantem mater ab ignoeripuit ramum, sparsitque liquentibus undis.

Ille diu fuerat penetralibus abditus imis:servatusque tuos, iuvenis, servaverat annos.

Protulit hunc genetrix, taedasque et fragmina poni 400imperat, et positis inimicos admovet ignes.

Tum conata quater flammis imponere ramum,coepta quater tenuit. Pugnat materque sororque,et diversa trahunt unum duo nomina pectus.

Saepe metu sceleris pallebaut ora futuri: 465

saepe suum fervens oculis dabat ira ruborom:et modo nescio quid similis crudele minantivultus erat; modo quem misereri credere posses.Quumque ferus lacrimas animi siccaverat ardor;