476

P. OVIDII NASONIS

Ille mihi est auro pretiosior; illa beatam80 purpura me, votique mei factura potentem'.

Talia dicenti, curarum maxima nutrix,nox intervenit; tenebrisque audacia creyit.

Prima quies aderat, qua curis fessa diurnispectora somnus habet. Thalamos taoiturnapaternos85 intrat; et (heil facinus!) fatali nata parentemcrine simm spoliat: praedaque potita nefandafert secuni spolium sceleris; progressaqu'e portaper medios hostes, (meriti flducia tanta est,)pervenit ad regem: quem sic affata paventem est :90 Suasit amor facinus. Proles ego regia NisiScylla, tibi trado patriamque meosque Penates.Praemia nulla peto, nisite: cape pignus amorispurpureum crinem: nec me nunc tradere crinem,sed patrium tibi crede caput: scelerataque dextra95 munera porroxit. Minos porrecta refugit;turbatusque novi respondit imagine facti:

Di te submoveant, o nostri infamia saecli,orbe suo: tellusque tibi coelumque negetur.

Certe ego non patiar, Iovis incunabula, Creten,

100 qui meus est orbis, tantum contingere monstrum.Dixit: et, ut leges captis iustissimus auctorhostibus imposuit, : classis retinacula solviiussit, et aeratas impleri reinige puppes.

Scylla, freto postquam deductas nare carinas,

105 nec praestare ducem sceleris sibi praemia vidit;consumtis precibus violentam transit in iram:intendensque manus, sparsis furibunda capillis,Quofugis, exclamat, meritorum auctore relicta,o patriae praelate meae, praelate parenti?

HO Quofugis, immitis? cuius victoria nostrum

et scelus et meritum est. Nec te data munera, nec te