METAMOR.PHOSEON LI.B. V. 119

verum amor est: neque erit nobis gener illo pudori :

tu modo, diva, velis. Ut dcsintcaetera, quantum est

esse Iovis fratrem! Quid quod nec caetera desunt,

nec cedit nisi sorte mihi? Sed tanta cupido

si tibi discidii est, repetet Proserpina coelum: 530

lege tarnen certa, si nullos contigit illic

ore cibos: nam sic Parcarum foedere cautum est.

Dixerat: at Cereri certum est educere natam.

Non ita fata sinunt: quoniam ieiunia virgosolverat: et, cultis dum simplex errat in hortis, 535puniceum curva decerpserat arbore pomum:sumtaque pallenti septem de cortice granapresserat ore suo: solusque ex omnibus illudAscalaphus vidit: quem quondam dicitur Orphne,inter Avernales liaud ignotissima Nymphas, 540

ex Acheronte suo furvis peperisse sub antris.

Yidit: et indicio reditum crudelis ademit.

Ingemuit regina Erebi; testemque profanamfecit avem: sparsumque caput Phlegethontide

lympha

in rostrum, etplumas, et grandia lumina vertit. 545Ille sibi ablatus fulvis amicitur in alis;inque caput crescit; longosque reflectitur ungues;vixque movet natas per inertia brachia pennas:foedaque fit volucris, venturi nuntia luctus,ignavus bubo, dirum mortalibus omen. 550

Hic tarnen indicio poenam linguaque videricommeruisse potest. Vobis, Acheloides, undepluma pedesque avium, quum virginis ora geratis?

An quia, quum legeret fiores Proserpina vernos,in comitum numero mixtae, Sirenes, eratis? 555Quam postquam toto frustra quaesistis in orbe;protinus ut vestram sentirent aequora curam,