Ü8

P. OVIDII NASONIS

Nec sum pro patria supplex: huc hospita veni.

Pisa mihi patria est, et ab Elide ducimus ortus.

495 Sicaniam peregrina colo; sed gratior omni

haec mihi terra soloest: hosnuncArethusapenates,hanc habeo sedem: quam tu, mitissima, serva.Mofa loco cur sim, tantique per aequoris undasadvehar Ortygiam, veniet narratibus hora500 tempestiva meis, quum tu curaque levata,et vultus melioris eris. Mihi pervia telluspraebet iter: subterque imas ablata cavernashic caput attollo, desuetaque sidera cerno.

Ergo, dum Stygio sub terris gurgite labor,

505 visa tua est oculis illic Proserpina nostris:

illa quidem tristis, neque adhuc interrita vultu;sed regina tarnen, sed opaci maxima mundi,sed tarnen inferm pollens matrona tyranni.

Mater ad auditas stupuit, ceu saxea, voces:

510 attonitaeque diu similis fuit. Utque dolorepulsa gravi gravis est amenlia, curribus aurasexit in aethereas. Ibi toto nubila vultuante Iovem passis stetit invidiosa capillis:

Proque meo veni supplex tibi, Iupiter, inquit,

515 sanguine, proque tuo. Si nulla est gratia matris,nata patrem moveat: neu sit tibi cura, precamur,vilior illius, quod noslro est edita partu.

En quaesita diu tandem mihi nata reperta est:si reperire vocas, amittere certius; autsi520 scire, ubi sit, reperire vocas. Quod rapta, feremus:dummodo reddat eam: neque enimpraedonemaritofilia digna tua est; si iam mea filia digna est.Iupiter excepit: Commune est pignus onusquenata mihi tecum : sed, si modo nomina rebus525 addere vera placet, non hoc iniuria factum,