METAMORPHOSEON LIB. V. 117

fugitanum, latebrasque petit: aptumque colori 460nomen habet, variis stellatus Corpora guttis.

Quas dea per terras, et quas erraverit undas,dicere longa.mora est. Quaerenti defuit orbis.

Sicaniam repetit: dumque omnia lustrat eundo;venit et ad Cyanen. Ea, ni mutata fuisset, 465

omnia narrasset: sed et os et lingua volentidicere non aderant, nec, quo loqueretur, habebat.Signa tarnen manifesta dedit, notamque parentiillo forte loco delapsam in gurgite sacroPersephones zonam summis ostendit in undis. 470Quam simul agnovit, tanquam tum denique raptamscisset, inornatos laniavit diva capillos:et repetita suis percussit pectora palmis.

Nec seit adhuc, ubi sit; terras tarnen increpat omnes;ingratasque yocat, nec frugum munere dignas: 475

Trinacriam ante alias, in qua vestigia damnireperit. Ergo illic saeva vertentia glebasfregit aratra manu: parilique irata colonosruricolasque boves leto dedit: arvaque iussitfallere depositum; vitiataque semina fecit. 480

Fertilitas terrae, laturn vulgata per orbem,falsa iacet: primis segetes moriuntur in lierbis:et modo sol nimius, nimius modo corripit imber.Sideraque ventique nocent: avidaeque volucressemina iacta legunt: lolium tribulique fatigant 485triticeas messes, et inexpugnabile gramen.

Tum caput Eieis Alpheias extulit undis;rorantesque comas a fronte removit ad aures:atque ait: 0 toto quaesitae virginis orbeet frugum genetrix, immensos siste labores: 490

neve tibi fidae violenta irascere terrae.

. Terra nihil meruit, patuitque invita rapinae.