P. OVIDII NASONIS

MO

Tune quoque conanti sua vertere lumrna cervixdiriguit, saxoque oculorura induruit humor :sed tarnen os timidum, vultusquodn marmore sup-

plex,

235 submissaeque manus, faciesque obnoxia mansit.

Victor Abantiades patrios cum coniuge murosintrat, et immeriti vindex ultorque parentisaggreditur Proetum: nam fratre per arma fugatoAcrisioneas Proetus possederat arces.

240 Sed nec ope armorum, nec, quam maleceperat, arcotorva colubriferi superavit lumina monstri.

Te tarnen, o parvae rector, Polydecta, Seriplii,nec iuvenis virtus, per tot spectata labores,nec mala mollierant: sed inexorabile durus245 exerces odium: nec iniqua finis in ira est.

Detrectas etiam laudes: fictamque Medusaearguis esse necem. Dabimus tibi pignora veri;parcite luininibus, Perseus ait: oraque regisore Medusaeo silicem sine sanguine fecit.

250 Ilactenus aurigenae comitem Tritonia iratrise dedit: inde cava circumdata nube Seriphondeserit, a dextra Cytlmo Gyaroque relictis:quaque super pontum via visa brevissima, Thebasvirgineumque Helicona petit; quo monte potita255 constitit; et doctas sic est affata sorores:

Fama novi fontis nostras pervenit ad aures;dura Medusaei quem praepetis ungula rupit.

Is mibi caussa viae: volui mirabile factumcernero: vidi ipsum inaterno sanguine nasci.

260 Excipit Uranie: Quaecunque est caussa videndibas tibi, diva, domos, animo gratissima nostro.Vera tarnen fama est, et Pegasus huius origofontis; et ad latices deduxit Pallada sacros.