METAMORPIIOSEON LIB. V. 109

Ili tarnen ex merito poenas subiere: sed unusmiles erat Persei, pro quo dum pugnat, Aconteus,Gorgone conspectn saxo conorevit oborto.

Quem ratus Astyages etiamnum yivere, longoense ferit: sonuit tinnitibus ensis acutis.

Dum stupet Astyages; naturam traxit eandem:marmoreoque manet vultus mirantis in ore.

Nomina longa mora est media do plebe virorumdicere. Bis centum restabant corpora pugnae :Gorgone bis centum riguerunt corpora visa.Poenitet iniusti tune denique Phinea belli.

Sed quid agat? Simulacra videt diversa figuris;agnoscitque suos, et nomine quemque vocatumposcit opein: credensqueparum, sibiproximatangitcorpora: marmor erant. Avertitur; atque ita sup-

plex,

confessasque manus, obliquaque brachia tendens,Vincis, ait, Perseu: remove tua monstra, tuaequesaxificos vultus, quaecunque ea, tolle Medusae.Tolle, precor; non nos odium regnique cupidocompulit ad bellum: pro coniuge movimus arma.Caussa fuit melior meritis tua, tempore nostra.

Non cessisse piget. Nil, o fortissime, praeterlianc animam concede mihi: tua caetera sunto.Talia dicenti, nequeeum, quem voce rogabat,respicere audenti, Qiiod, ait, timidissime Phineu,et possum tribuisse et magnum est munus inerti,(pone metum,) tribuam: nullo violabero ferro.Quin etiam mansura dabo monimenta per aevum;inque domo soceri semper spectabere nostri,ut mea se sponsi soletur imagine coniux.

Dixit: et in partem Phorcynida transtulit illam,ad quam se trepido Phineus obverterat ore.

200

205

210

215

220

225

230