108 F. OVIDII NASONIS

contentusque fuga est: ncquo enim clat tempus

Etliemon:

170 sedfurit: et, cupiens alto dare vulnera collo,non circumspectis exactum viribus ensemfregit; et extrema pcrcussae parte columnaelamina dissiluit; dominique in gutture fixa est.Non tarnen ad lctum caussas satis illa valentes175 Plaga dedit. Trepidum Perseus et inertia frustrabracliia tendentem Cyllenide confodit liarpe.

Verum ubi virtutem turbae succumbere vidit,Auxilium, Perseus, quoniam sic cogitis ipsi,dixit, ab hostepetam. Vultus avertite vestros,

180 si quis amicus adest: et Gorgonis extulit ora.Quaere alium, tua quem moveant miracula, dixitThescelus: utque manu iaculum letale parabatmittere, in hoc haesit signum de marmore gestu.Proximus huic Ampyx animi plenissima rnagni185 pectora Lyncidae gladio petit: inque petendodextera diriguit, nec citra mota nec ultra est.

At Nileus, qui se genitum septemplice Niloementitus erat, clypeo quoque flumina septemargento partim, partim caelaverat auro,laoAdspice, ait, Perseu, nostrae primordia gentis:magna feres tacitas solatia mortis ad umbras,a tanto cecidisse viro. Pars ultima vocisin medio suppressa sono est: adapertaque veileora loqui credas; nec sunt ea pervia verbis.

195 Increpat hos, Vitioque animi, non viribus, inquit,Gorgoneis torpetis, Eryx: incurrite mecum,et prosternite humi iuvenem magica arma mo-

ventem.

Incursurus erat; tenuit vestigia tellus :immotusque silet, armataque mansit imago.