METAMORPIIOSEON LIB. n. 37

At Clymene postquam dixit, quaecunque fueruntin tantis dicenda malis; lugubris et amens,et laniata sinus totum percensuit orbem, 335

exanimes artus primo, mox ossa requirens.

1 Reperit ossa tarnen, peregrina condita ripa;

incubuitque loco: nomenque in marmore lectumpcrfudit lacrimis“, et aperto pectore fovit.

Nec minus Heliades lugen t, et inania morti 340

munera dant lacrimas: et caesae pectora palmisnon auditurum miseras Pbaöthonta querelasnocte dieque vocant, adsternunturque sepulcro.

Luna quater iunctis implerat cornibus orbem:illae more suo (nam morem fecerat usus,) 345

plangorem dederant. E quls Phaethusa, sororummaxima, quum vellet terrae proeumbere, questa estdiriguisse podes: ad quam conata venirecandida Lampetie, subita radice retenta est.

i Tertia, quum crinem manibus laniare pararet, 350avellit frondes. llaec stipite crura teneri,illa dolet fieri longos sua braohia ramos.

Dumque ea mirantur, complectitur inguina cortex :perque gradus uterum, peotusque, humerosque,

manusque

ambit: et exstabant tantum ora vocantia matrem. 355Quid faciat mater, nisi, quo trahat impetus illam,buc eat, atque illuc, et, dum licet, oscula iungat?Non satis est; trunois avellere Corpora tentat,et teneros manibus ramos abrumpit; at indesanguineae manant tanq’uam de vulnere guttae. 3G0Parce, precor, mater, quaecunqueestsaucia, clamat:parce, precor: nostrum laceratur in arbore Corpus.Iamque vale. Cortex in verba novissima venit.

Inde fluunt lacrimae: stillataque sole rigescunt