METAMORPHOSEON LIB. I.

13

Namque ego, crede mihi, si to quoque pontus ha-

beret,

te seque^er coniux, et me quoque pontus haberet.

0 utinam possem populos repararo paternisartibus, atque animas formatae infundere terrae!

Nunc genus in nobis restat mortale duobus; 365

sic visum est Superis: hominumque exempla ma-

nemus.

Dixerat, etllebant. Placuit coeleste precarinumen, et auxilium per sacras quaerere sortes.

Nulla mora est; adeunt pariter Cephisidas undas,ut nondum liquidas , sic iam vada nota secantes. 370Inde ubi libatos irroravere liquoresvestibus et capiti; flectunt vestigia sanctaead delubra deae: quorum fastigia turpipallebant musco; stabantque sine ignibus arae.

Ut templi tetigere gradus; procumbit uterque 375pronus humi, gelidoque pavens dedit oscula saxo.Atque ita, Siprecibus, dixerunt, numina iustisvicta remollescunt, si flectitur ira deorum;die, Themi, qua generis damnum reparabile nostriartesit, et mersis fer opem, mitissima, rebus. 380Mota dea est, sortemque dedit: Discedite templo;et velate caput, cinctasque resolvite vestes:ossaque post tergum magnae iactate parentis.Obstupuere diu: rupitque silentia vocePyrrha prior, iussisque deae parere recusat: 385

detque sibi veniam, pavido rogat ore: pavetquelaedere iactatis maternas ossibus umbras.

Interea repetunt caecis obscura latebrisverba datae sortis secum, inter seque volutant.

Inde Promethides placidis Epimethida dictis 390

mulcet, et, Autfallax, ait, est sollertia nobis,