410

I

T. LIVII [U. C. 55o. A. C. 202 .]

6 tra, capias urbes Humanas. Non esse hodie tot fa-sces magistratibus populi Romani, quot captos ex cae-de imperatorum praeferre posset Hannibal. Jias for-midines agitando animis, ipsi curas et nictus auge-bant etiam, quod,quum assuessent per aliquot annosbellum ante oculos aliis atque aliis in Italiae parti-bus lenta spe, in nullum propinquum debellandi finemgerere, erexerant omnium animos Scipio et Hanni-bal, velut ad supremum certamen comparati duces.

Ii quoque, quibus ingens erat in Scipione fiducia etvictoriae spes, quo magis in propinquam eam immi-nebant animis, eo curae intentioris erant. Hauddispar habitus animorum Carthaginiensibus erat:quos modo petisse pacem, intuentes Hannibalem aererum gestarum eius magnitudinem, pocnitebat:modo, quum respicerent, bis sese acie victos, Sypha-cem captum, pulsos se Hispania, pulsos Italia, at- 4que ea omnia unius virtute et consilio Scipionis fa-cta, velut fatalem eum ducem in exitium suum na-tum horrebant.

XXIX. Iam Adrumetum venerat Hannibal: unde,ad reficiendum ex iactatione maritima militem pau-cis diebus sumptis, excitus pavidis nuntiis, omniacirca Carthaginem obtineri armis, afferentium, ma-gnis itineribus Zamam contendit. Zama quinque die-rum iter ab Carthagine abest. Inde praemissi specu-latores quum excepti a custodibus llomanis deductiad Scipionem essent, traditos eos tribunis militum, *iussosque omisso metu visere omnia, per castra, quavellent, circumduci iussit: pcrcunctutusquc, satin’per commodum omnia explorassent, datis, qui pro-sequerentur, retro ad Hannibalem dimisit. Hanni-bal nihil quidem eorum, quae nuntiabantur, (nam et,Masinissam cum sex millibus peditum, quattuor equi-tum venisse eo ipso forte die, afferebant) laeto ani-mo audiit, maxime hostis fiducia, quae non de nihilo