M 2 T. LIVII [U. C. 5 h.A.C. 211.]

dum per artas semitas ac difficiles esset. Ventuminsequenti dic ad colloquium est: sed loquendo plu-ra scribendoque dedita opera, quae in rem non es-sent, die consumpto, in posterum dilatum est. Ad-dita insequens nox spatium dedit et alios emittendi:nec postero die res finem invenit. Ita aliquot diesdisceptando palam de legibus, noctesque emittendisclam e castris Carthaginiensibus, absumptae: et,postquam maior pars emissa exercitus erat, iam 11 iiis quidem, quae ultro dicta erant, stabatur: minus-que ac minus, cum timore simul fide decrescente,conveniebat. Iam ferme pedestres omnes copiae eva-serant e saltu: quum prima luce densa nebula sal-tum omnem camposque circa intexit. Quod ubi sen-sit Hasdrubal, mittit ad Neronem, qui in posterumdiem colloquium differret: illum diem religiosumCarthaginiensibus ad agendum quicquam rei seriaeesse. Ne tum quidem suspecta fraus. Quum dataesset venia eius diei, extemplo Hasdrubal, cum equi-tatu elephantisque castris egressus, sine ullo tumul-tu in tutum evasit. Hora ferme quarta dispulsa solenebula aperuit diem , vacuaque hostium castra con-spexerunt Romani. Tum demum Claudius, Punicamfraudem agnoscens, ut se dolo captum sensit, pro-ficiscentem institit sequi, paratus confligere acie:sed hostis detrectabat pugnam; levia tamen proeliainter extremum Punicum agmen praecursoresqueRomanorum fiebant.

XVIII. Inter haec Hispaniae populi, nec qui postcladem acceptam defecerant, redibant ad Romanos,nec villi novi deficiebant. Et Romae senatui populo-que, post receptam Capuam, non Italiae iam maior,quam Hispaniae, cura erat; et exercitum augeri etimperatorem mitti placebat: nec tamen, quem mitte-rent, satis constabat, quam illud, ubi duo summi im-peratores intra dies triginta cecidissent, qui inio-