140

T. LIVII [U. C. Vi . A. C. 211.]

tum Tauream illa, quae ante memorata sunt, dixisse,virum se fortissimum ab nequaquam pari ad virtutemoccidi. Sub haec dicta, iussu proconsulis praeconemita pronuntiasse: Lictor, viro forti adde virgas, etin eum primum lege age. Lectum quoque senatuscon-sultum, priusquam securi feriret, quidam auctoressunt: sed, quia ascriptum in senatusconsulto fuerit,si ei videretur, integram rem ad senatum reiiccret, in-terpretatum esse, quid magis e republiea duceret, ae-stimationem sibi permissam. Capuam a Calibus re-ditum est, Atellaque et Calatia in deditionem acce-ptae. Ibi quoque in eos, qui capita rerum erant, anim-adversum. Ita ad septuaginta principes senatus in-terfecti; trecenti ferine nobiles Campani in carceremconditi: alii, per sociorum Latini nominis urbes incustodias dati, variis casibus interierunt: multitudoalia civium Campanorum venundata. De urbe agro-que reliqua consultatio fuit, quibusdam delendamcensentibus urbem piaevalidam, propinquam, inimi-cam. Ceterum praesens utilitas vicit. Nam propteragrum , quem omni fertilitate terrae satis constabatprimum in Italia esse, urbs servata est, ut esset ali-qua aratorum sedes. Urbi frequentandae multitudoincolarum libertinorumque et institorum opificum-que retenta: ager omnis et tecta publica populi Ho-mani facta. Ceterum habitari tantum, tanquam ur-bem, Capuam, frequentarique placuit: corpus nullumcivitatis, nec senatus, nec plebis concilium, nec magi-stratus esse. Sine consilio publico, sine imperio mul-titudinem, nullius rei inter se sociam, ad consensuminhabilem fore: praefectum ad iura reddenda ab Ho-rna quotannis missuros. Ita ad Capuam res compo-sitae, consilio ab omni parte laudabili. Severe et ce-leriter in maxime noxios animadversum: multitudocivium dissipata in nullam spem reditus: non saevi-tum incendiis ruinisque in tecta innoxia murosque: