Lib. X XVI. Cap. 0. 7. [U.C.5 4I. A.C.an.] 127pta, duodeviginti Campanis. Apud alios nequaquamtantam molem pugnae inveni, plusque pavoris, quamcertaminis, fuisse: quum inopinato in castra HumanaNumidae Ilispanique cum elephantis irrupissent;elephanti, per media castra vadentes, stragem taber-naculorum ingenti sonitu ac fugam abrumpentiumvincula iumentoruni facerent; fraudem quoque supertumultum adiectam, immissis ab Hannibale, qui (ha-buit aliquot) gnari Latinae linguae iubcrent consu-lum verbis, quoniam amissa castra essent, pro sequemque militum in proximos montes fugere: sedeam celeriter cognitam fraudem, oppressamque ma-gna caede hostium; elephantos igni e castris exactos.Hoc ultimum (utcunque initum finitumque est) antededitionem Capuae proelium fuit. Medixtuticus,qui summus magistratus apud Campanos est, eo annoSeppius Lesius erat, loco obscuro tenuique fortunaortus. Matrem eius quondam, pro pupillo eo procu-rantem familiare ostentum, quum respondisset ha-ruspex, summum quod esset imperium Capuae, per-venturum ad eum puerum, nihil ad eam spem agno-scentem, dixisse ferunt, Nae tu perditas res Campa-norum narras, ubi summus honos ad filium meum per-veniet 1 . Ea ludificatio veri et ipsa in verum vertit.Nam quum fame ferroque urgerentur, nec spes ullasuperesset, iis, qui nati in spem honorum erant, ho-nores detrectantibus; Lesius, querendo desertam acproditam a primoribus Capuam, summum magistra-tum ultimus omnium Campanorum cepit.

VII. Ceterum Hannibal, ut nec hostes elici am-plius ad pugnam vidit, nec per castra eorum perrum-pi ad Capuam posse, ne suos (pioque commeatus in-tercluderent novi consules, abscedere irrito incepto,et movere a Capua statuit castra. Multa sc.cum,quonam inde ire pergeret, volventi subiit animumimpetus, caput ipsum belli Romam petendi: cuius