L in. XXV. Cap. 40. 41. [t T . C.54o. A. C. 212 .] 117

ac tumultu invectus. Postero die prope insto proe-lio compulit hostem intra munimenta. Inde revoca-tus seditione Numiciarum in castris facta, quum tre-centi ferme eorum Heracleam Minoam concessis-sent, ad mitigandos revocandosque eos profectus,magnopere monuisse duces dicitur, ne absente secum hosto manus consererent. Id ambo aegre passiduces, magis Hanno, iam ante anxius gloria eius:Uutinem sibi modum facere, degenerem Afrum impe-ratori Carthaginiensi, misso ab senatu populoque. Isperpulit cunctantem lipicydem, ut, transgressi flu-men, in aciem exirent. Nam si Mutinem opperiren-tur et secunda pugnae fortuna evenisset, haud dubieMutinis gloriam fore.

XTjI. Enimvero indignum ratus Marcellus se, quiHannibalem subnisum victoria Cannensi ab Nola repulissct, his terra marique victis ab se hostibus cede-re, arma propere capere milites, et efferri signa iu-bet. Instruenti exercitum decem effusis equis ad-volant cx hostium acie Numidae, nuntiantes, popu-lares suos, primum ea seditione motos, qua trecentiex'numero suo concesserint Heracleam, dein quodpraefectum suum ab obtrectantibus ducibus gloriaeeius, sub ipsam certaminis diem, ablegatum videant,quieturos in pugna. Gens fallax promissi lidempraestitit. Itaque et Romanis crevit animus, nuntioreleri per ordines misso, destitutum ab equite hostem esse,quem maxime timuerant: et territi hostes,praeterquam quod maxima parte virium suarum noniuvabantur, timore etiam incusso , ne ab suo et ipsiequite oppugnarentur. Itaque haud magni certami-nis fuit: primus clamor atque impetus rem decrevit.Numidae, quum in concursu quieti stetissent in cor-nibus, ut terga dantes suos viderunt, fugae tantumparumper comites facti, postquam omnes Agrigen-tum trepido agmine petentes viderunt, ipsi metu ob-