92

T. LIVII [IJ. C. 54o. A. C. 212 .]_

quam vi ac virtute ducis exercitusque, intestinaetiam proditione adiuta. Namque Marcellus initioveris incertus, utrum Agrigentum ad ilimilconem etHippocratem verteret bellum, an obsidione Syracu-sas premeret, quanquam nec vi capi videbat posseinexpugnabilem terrestri ac maritimo situ urbem,nec fame, quam prope liberi ab Carthagine commea-tus alerent, tamen, ne quid inexpertum relinqueret,transfugas Syracusanos (erant autem apud Romanosaliqui nobilissimi viri, inter defectionem ab Roma-nis, quia ab novis consiliis abhorrebant, pulsi) collo-quiis suae partis tentare hominum animos iussit, etlidem dare, si traditae forent Syracusae, liberos eosac suis legibus victuros esse. Non erat colloquii co-pia, quia multorum animi suspecti omnium curamoculosque converterant, ne quid falleret tale admis-sum. Servus unus exsulum, pro transfuga intromis-sus m urbem, conventis paucis, initium colloquendide tali re fecit. Deinde in piscatoria quidam navi,retibus operti, circuinvectique ita ad castra Romana,colloeutique cum transfugis: et idem saepius eodemmodo alii atque alii. Postremo ad octoginta faeti.Et, quum iam composita omnia ad proditionem es-sent, indicio delato ad Epicydem per Attalum quon-dam, indignantem sibi rem creditam non esse, necatiomnes cum cruciatu sunt. Alia subinde spes, post-quam haec vana evaserat, excepit. Damippus qui-dam Lacedaemonius, missus ab Syracusis ad Philip-pum regem, captus ab Romanis navibus erat. Iluiusutique redimendi et Epicydae cura erat ingens; necabnuit Marcellus, iam tum Aetolorum, cuius gentissocii Lacedaemonii erant, amicitiam allectantibusRomanis. Ad colloquium de redemptione eius mis-sis, medius maxime atque utrisque opportunus locus,ad portum Trogiliorum, propter turrim, quam vo-cant Gaieagram, est visus. Quo quum saepius com-