1,11!. XXV. Cap. 14. 15. [U. C. 54o.A. C. 212.J 81.

per colloquia erant, ultro ad transeundum hostes vo-cabant sollicitabantque. Jit erat satis validum prae-sidium, traductis ad arcem Tarenti tuendam, quiMetaponti erant, militibus. Itaque Metapontini ex-templo, metu, quo tenebantur, liberati, ad Hanniba-lem defecere. Hoc idem eadem ora maris et Thurinifecerunt. Movit eos non Tarentinorum magis defe-ctio Metapontinorumque, quibus, indidem ex Achaiaoriundi, etiam cognatione iuncti erant, quam ira inKomanos propter obsides nuper interfectos. Eorumamici cognatique literas ac nuntios ad HannonemMagonemque, qui in propinquo in Bruttiis erant, mi-serunt, si exercitum ad moenia admovissent, se in po-testatem eurum urbem tradituros esse. M. AtiniusThuriis cum modico praesidio praeerat: quem facileelici ad certamen temere ineundum rcbantur posse;non militum, quos perpaucos habebat, fiducia, quamiuventutis Thurinae. Eam ex industria centuriaveratarmareratque ad tales casus. Divisis copiis inter se,duces Poeni quum agrum Thurinum ingressi essent,Hanno cum peditum agmine infestis signis ire ad ur-bem pergit. Mago cum equitatu, tectus collibus, ad.tegendas insidias oppositis, subsistit. Atinius, pedi-tum tantum agmine per exploratores comperto, iuaciem copias educit, et fraudis intestinae, et hostiuminsidiarum ignarus. Pedestre proeliumfuitpersegne,paucis in prima acie pugnantibusKomanis; Thurinisexspectantibus magis, quam adiuvantibus, eventum:et Carthaginiensium acies de industria pedem refere-bat, ut ad terga collis abequito suo insessi hostemincautum pertraheret. Quo ubi ventum est, coorticum clamore equites, prope inconditam Thurinorumturbam, nec satis fido animo, unde pugnabat, stan-tem, extemplo in fugam averterunt. Romani, quan-quam circumventos hinc pedes, hinc eques urgebat,tamen aliquamdiu pugnam traxere. Postremo etT. Liv. To«. HI. F