38

T. 1,1 VII [U. C. 538. A. C. 2i4.]

praetorum miscendi cos agmini suo? Comprehendiiniicique catenas iusserunt Hippocrati. Ad quam vo-cem tantus extemplo primum a Cretensibus clamorest ortus, deinde exceptus ab aliis, ut facile, si ultratenderent, appareret, iis timendum esse. Sollicitiineertique rerum suarum Megaram, unde profectierant, referri signa iubent, nuntiosque de statu praesenti Syracusas mittunt. Fraudem quoque Hippo-crates addit, inclinatis ad omnem suspicionem ani-mis: et, Cretensium quibusdam ad itinera insidendamissis, velut interceptas litcras, quas ipse composue-rat, recitat: Praetores Syracusani consuli Marcello.Secundum salutem, ut assolet, scriptum erat: llecteeum atque ordine fecisse, quod in Leontinis tuilli pe-percisset. Sed omnium mercenariorum militum ean-dem esse causam, nec unquam Syracusas quieturas,donec quicquam externorum auxiliorum , aut in urbe,aut in exercitu suo, esset. Itaque daret operam, uteos, qui cum suis praetoribus castra ad Megaram ha-berent, in suam potestatem redigeret, ac supplicio eo-rum liberaret tandem Syracusas. Haec quum reci-tata essent, cum tanto clamore ad arma discursumest, ut praetores inter tumultum pavidi abequitave-rint Syracusas. Kt ne fuga quidem eorum seditiocompressa est, impetusque in Syracusanos militesfiebant: nec ab ullo temperatum foret, ni Epicydesatque Hippocrates irae multitudinis obviam issent:non a misericordia aut humano consilio,sed ne spemreditus praeciderent sibi, et quum ipsos simul mili-tes fidos haberent, simul obsides; tum cognatos quo-que eorum atque amicos tanto merito primum, dcinpignore sibi conciliarent: expertique, quam vana autlevi aura mobile vulgus esset, militem nacti exeonumero, qui in Leontinis circumsessi erant, subor-nant, ut Syracusas perferret nuntium convenientemiis, quae ad Mylam falso nuntiata erant; auctorent'