22

T. LIVII [U. C. 538. A. C. 21 4.]

runt, qui post Cannensem pugnam rempublicam de*seruisse, Haliaque excessisse velle dicebantur. Prin-ceps eorum L. Caecilius Metellus quaestor tum forteerat, lusso deinde eo ceterisque eiusdem noxae reiscausam dicere, quum purgari nequissent, pronuntia-runt, verba orationemque eos adversus rempubiicamhabuisse, quo coniuratio deserendae Italiae causalieret. Secundum eos citati nimis callidi exsolvendiiurisiurandi interpretes; qui captivorum, ex itinereregressi clam in castra Hannibalis, solutum, quodjuraverant redituros, rebantur. His suporioribusqueillis equi adempti, qui publicum equum habebant:tribuque moti, aerarii omnes facti. Neque senatumodo aut equestri ordine regendo cura se censorumtenuit. Nomina omnium ex iuniorum tabulis excer-pserunt, qui quadriennio non militassent, quibus ne-que vacatio insta militiae, neque morbus causa fuis-set. Et ea supra duo millia nominum in aerarios re-lata, tribuque omnes moti. Additumque inerti cen-soriae notae triste senatusconsultum: ut ii omnes,quos censores notassent, pedibus mererent, mitte-renturque in Siciliam ad Cannensis exercitus reli-quias, cui militum generi non prius, quam pulsus Ita-lia hostis esset, finitum stipendiorum tempus erat.Quum censores, ob inopiam aerarii, se iam locatio-nibus abstinerent aedium sacrarum tuendarum, cu-ruliumque equorum praebendorum, ac similium hisrerum; convenere ad eos frequentes, qui hastae huiusgeneris assueverant: hortatique censores, ut omniaperinde agerent, locarent, ac si pecunia in aerarioesset. ISeminem, nisi bello confecto, pecuniam ahaerario petiturum esse. Convenere deinde dominieorum, quos Ti. Sempronius ad Beneventum manuemiserat: arcessitosque se ab triumviris mensariisesse dixerunt, ut pretia servorum acciperent: cete-rum non ante, quam bello confecto, accepturos esse