1,IB. XXIV. Gap. 13. Id. [U.C.558.A.C.214.] 17

ab Romanis ct infesta senatui suo. Itaque legati adarcessendum Hannibalem, cum haud dubio promissotradendae urbis, venerunt. Praevenit inceptum eo-rum Marcellus consul, a primoribus accitus. Dieuno Suessulani a Calibus, quum Vulturnus amnistrajicientem moratus esset, contenderat. Inde pro-xima nocte sex millia peditum, equitesque trecentos,qui praesidio senatui essent, Nolam intromisit: et,uti a consule omnia impigre facta sunt ad praeoccu-pandam Nolam, ita Hannibal tempus terebat; bisiam ante nequicquam tentata re, segnior ad creden-dum Nolanis factus.

XIV. Iisdem diebus et Q. Fabius consul ad Casi-linum tentamlurn , quod praesidio Punico tenebatur,venit; et ad Beneventum, velut ex composito, partealtera Hanno ex Bruttiis cum magna peditum equi-tumque manu, altera Ti. Gracchus ab Luceria acces-sit: qui primo oppidum intravit. Deinde, ut Han-nonem tria millia ternus ab urbe ad Calorem fluviumcastra posuisse, et inde agrum populari audivit, etipse, egressus moenibus,mille ferine passus ab hostecastra locat, ibique concionem militum habuit. Le-giones magna ex parte volonum habebat, qui iam al-terum annum libertatem tacite mereri, quam postu-lare palam, maluerant. Senserat tamen hibernis egre-diens murmur in agmine esse quaerentium, en un-quam liberi militaturi essent? seripseratque senatui,non tam quid desiderarent, quam quid meruissent:bona for lique opera eorum se ad eam diem usum: ne-que ad exemplum iusli mililis quicquam iis, praeterlibertatem, deesse. De eo permissum ipsi erat, face-ret, quod e rcpublica duceret esse. Itaque prius,quam cum hoste manum consereret, pronuntiat, tem-pus venisse iis libertatis, quam diu sperassent, poliun-dae. Postero die signis collalis dimicaturum puro acpatenti campo,ubi sine ullo insidiarum mclu vera vir-X. Liv. Xom. 111. B