90 CAPUT DUODECIMUM.ditatem pecuniæ nullum quæstum turpemputas, cum isti ordini ne honestus quidempossit esse ullus: si quotidie fraudas, deci-pis, poscis, pacisceris, aufers, eripis: si so-cios spolias, aerarium expilas: si testamentaamicorum exspectas, aut ne exspectas qui-dem, atque ipse supponis: haec utrum abun-dantis, an egentis signa sunt? Animus ho-minis dives, non arca appellari solet. Quam-vis illa sit plena, dum te inanem videbo,divitem non putabo. Etenim ex eo, quan-tum cuique satis est, metiuntur hominesdivitiarum modum. Filiam quis habet?Pecunia est opus. Duas? Majore. Plures?Majore etiam. Et si, ut ajunt, Danaiquinquaginta sint filiae: tot dotes magnamrequirunt pecuniam. Quantum enim cui-que opus est, ad id accommodatur, ut antedixi, divitiarum modus. Qui igitur nonfilias plures, sed innumerabiles cupiditateshabet, quae brevi tempore maximas copiasexhaurire possint; hunc quomodo ego appellabo divitem, cum ipse etiam egere sesentiatV. Themistocles (a) cum consuleretur,utrum bono viro pauperi, an minus pro-bato diviti filiam collocaret: Ego vero, in-quit, malo virum, qui pecunia egeat, quampecuniam, quae viro. Sed corrupti mores,depra-(a) De Offic. II. 71.