49

nis confessio revelata est. Sine desiderio confessionis et proposito pec-catum dyabolo non latet *).

2 5. De Maroldo monacho Eberbacense, cuidyabolusper os obs esse improperavit nocturnam illusionem* nonconfessam.

Monachus quidam Maroldus nomine Eberbacensis 1 ) noctequadam per turpem ymaginationem mulieris passus est fragilitatemcarnis. Mane, nondum facta confessione, directus in viam, misse gratiaquandam intravit ecclesiam, in qua demoniosam offendit. Que mox

10 de nocturna illusione monacho exprobrans aiebat: "Quid est, o mo-nache? Numquid non te adulterum hac nocte feci, preparans tibimulierem? Bene usus es ea ad libitum tuum". — Ex quo colligiturturpes ymaginationes, quas sepe per sompnia patimur, quandoque fieriprocurante dyabolo, qui etiam dormientes quiescere non sinit. Unde

i» bona consuetudo est in ordine, ut per confessionem deleatur, quidquidsie nocte delinquitur. Hec michi ab eodem Maroldo relata sunt.

Alia atque alia restant exempla, quibus adhuc probabitur dyabolumnon ignorare peccata ab hominibus commissa, quamdiu per veramconfessionem non sunt teeta.

•) quod bene videtur in hoc miraculo fügen 2a. b hinzu.

1 et bono propos. 2a. b. — 3 Meraldo 2a; Melardo 2b. — Ebera-bacense Jb; Berabacense lc; Eberacense 2a. b. — 4 improbavit 2a. b.

— 6 Moraldus lc; Mar. bis quadam fehlt 2a. b. — Erbacensis lc.

— 8 Mane facto processit ad ecclesiam, in qua 2a. b- — conf. duciturin viam Ib. — viam ville gr. la. — 9 in qua demon obsessam in-venit 2a. b; in qua erat quedam demonica Ib. — 11 preponens 2a. b.

— 12 mul. dum non usus es la. b. — ad libidinem tuam 2a. b. —14 dormire qu. Ib. — 15 cons. est sepe confiteri etiam de noeturnis Uta-sionibus schließt das Kapitel lc. — qu. sibi in n. del. Ille michi hocnarravit (erravit 2b), qui hoc passus est schließt das Kapitel 2a.b. —16 a beato Mar. la.

1,25. Aehnlich bei Thomas Cantipratensis, De apibus II 57 § 6(De monacho, cui daemon insultavit, quod ei in somnis pollutionemexcitasset): 'De hoc ('daemonia nocte hominibus apparent in somnis eteos visionibus phantasmaticis polluunt et illudunt') quiddam ridiculosumlegisse me memini. Cum quidam monachus ad obsessum energu-menum accessisset, circumstante multo populo, eum cum irrisione mor-daci daemonium inclamavit, dicens: "Eia, irater, eia, numquid pulchramtibi in hac nocte mulierem in somnis adduxi?" Quippe, ut post con-fusionem monachus retulit, in somnis pollutus fuerat iila nocte, et nonoonfessus fuit'.

») Vgl. oben S. 46 Anm. 1. Mönch Marold von Eberbach be-gegnet am 27. Februar 1242 als Zeuge in einer Urkunde Wernersvon Bolanden ('Maroldus' lautet der Name auf dem Original im Staats-archiv zu Darmstadt, nach freundlicher Auskunft von Herrn Archiv-direktor Dr. Fritz Herrmann; K. Rössel, Urkundenbuch der Abtei Eber-b*ch J, 347 Nr. 208 hat irrtümlich 'Maioldus').