172

ΑΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

LVII. ρ. 1313-

προσήκειν, μηδείς μηδενί τούτων άμφισβητων ώς ούκεϊσι πολίται, εμε χρηφίααισθ' είναι ξένον; λαβε δή μοι■και την τον Κλεινίου καί την των συγγενών αυτόν μαρ-τυρίαν οι ’ίσασι δή που, τις ουσά ποθ' ή έμή μήτηρ ετίτ-θευσεν αυτόν, ον γάρ α τήμερον ημείς φαμεν, εύορκοναντοϊς μαρτνρεΐν, άλλ' α πάντα τον χρόνον ήδεσαν την45 ήμετέραν μεν μητέρα, τιτθήν δε τούτου νομιζομένην. καιγάρ ει ταπεινόν ή τιτθή, την αλήθειαν ον φεύγω · ουγάρ ει πένητες ήμεν, ήδικήκαμεν, άλλ' ει μή πολίται ·ουδέ περί τύχης, * ουδέ περί χρημάτων ήμίν έστιν 6 παρώναγών, άλλ' υπέρ γένους, πολλά δουλικά και ταπεινά πράγ-ματα τους ελευθέρους ή πενία βιάζεται ποιείν, έφ' οϊςέλεοίντ' άν, ώ άνδρες 'Αθηναίοι, δικαιότερον ή προσαπ-ολλύοιντο. ώς γάρ εγώ άκούω, πολλα'ι καί τιτθαί καίεριθοι καί τρνγήτριαι γεγόνασιν υπό των τής πόλεως κατ'εκείνους τους χρόνους συμφορών άσταί γυναίκες, πολλα'ιδ' εκ πενήτων πλούσιαι νυν. άλλ' αύτίχ υπέρ τούτων,νυν δε τους μάρτυρας κάλει.

ΜΑΡΤΥΡΕΣ.

46 Ονκονν οτι μεν καί τά προς μητρός είμ' άατός καίτά προς πατρός, τά μεν εξ ών άρτι μεμαρτνρηται μεμα-θήκατε πάντες, τά δ' έξ ών πρότερον περί του πατρός.

44. μηδείς = τις. — α, als Prä-dikat (ähnlich dem τούτο oben § 9),und zwar im Plural dem vorher-gehenden α μεν zu Liebe (wie 23,184), übrigens von νομιζομένην ab-hängig, = ένορκον αντοϊς μαρτν-ρεΐν, α νομιζομένην ήδεοαν τηνέμην μητέρα , für was (Bürgerinoder nicht) nach ihrem besten Wis-sen meine Mutter damals galt.

45. ταπεινόν] Ein so substan-tiviertes Neutrum erscheint nichtselten als Prädikat. Vgl. 1, 5 άπι-στον ταΐς πολιτείαις ή τνραννίς.

— περί τύχης, über Glücksum-stände: ‘was für eine Figur wir inder Welt machen’. Reiske. — περί

— υπέρ, ohne wesentlichen Unter-

schied, wie 19,96 βονλενομένωνυμών ον περί τον εί ποιητεον ει-ρήνην η μη, άλλ νπερ τον ποιαντινά. 20, 124 ονδ 7 ό πλεϊστοςέμοιγε λόγος περί τής άτελείαςέοτίν,άλλ 7 νπερ τον πονηρόν έθ-οςτον νόμον είαάγειν. — ή πενίαβιάζεται ποιεΐν ] Vgl. Homer Odyss.14, 157: έχϋ-ρός γάρ μοι κείνοςόμως ’Αίδαο πόληοιν γίγνεται, οςπενίη εΐκων άπατή λια βάζει. AuchHorat. 111, 24, 42 magnum paitpe-ries opprobrium iubet quiduis etfacere et pali. — νπό — ονμφο-ρών, oben § 35.

46. τά προς μητρός, an den zu-letzt besprochenen Punkt anknü-pfend, obgleich die Ordnung der