166

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

LVII. ρ. 130S—

ξένψ έν Tjj αγορά έργάζεσ&αι. καί μοι λαβών άνάγνωίλιπρώτον τον Σόλωνος νόμον.

ΝΟΜΟ 2.

32 Λαβέ δη καί τον Άριστοψώντος’ ουτω γάρ, ώ ανδρεςΙι4·9·ηναΐοι, τούτον εδοξεν εκείνος καλώς και δημοτικώςνομο&ετήσαι, ώστε ιβηφίαασ&αι πάλιν άνανεώσασ&αι.

ΝΟΜΟΣ.

ΪΙροοήκει τοίννν υμϊν βοη&οΰσι τοίς νόμοις μη τουςεργαζομένους ξένους νομίζειν, αλλά τους αυκοφαντοννταςπονηρούς, έπεί, ώ Ενβουλίδη, έστι και έτερος περ'ι τήςαργίας νόμος, ψ αυτός ένοχος ών ημάς τους εργαζομένους

33 διαβάλλεις. άλλα γάρ τοσαΰτη τις άτυχί 3 έστι περί ημάςνυν, ώστε τοΰτψ μεν έξεστιν έξω του πράγματος βλα-σφημείν και πάντα ποιείν, όπως μηδενός των δικαίωνεγώ τύγω · έμο'ι δ 3 έπιτιμήσετ 3 ίσως, εάν λέγω ον τρό-πον ουτος εργάζεται περιιών εν τή πόλει. καί εικότως’ά γάρ υμείς ϊστε, τί δει λέγειν; σκοπείτε δή· νομίζω γάρέγωγε το έν τή άγορψ ημάς έργάζεσ9αι μέγιστον είναι

— έργάζεα&αι, bürgerliche Nah-rung treiben. — τον Σόλωνος νό-μον, über den zuletzt erwähntenPunkt.

32. 3 Αριστοφώντος, des bekann-ten Staatsmannes aus Hazenia, überwelchen bes. A. Schäfer Dem. u. s.Zeit 1, 122 ff. — έκεΐνος, Solon. —■ψηφίσασ&αι, ihr, das Volk auf An-trag des Aristophon. Der Umstand,dafs das Gesetz als ein solches desAristophon bezeichnet wird, läfstvoraussetzen, dafs dasselbe nichtblofs eine neue Auflage des solo-nischen gewesen sei, sondern auchnoch andere verwandte Bestimmun-gen enthalten habe. — περί τήςαργίας] Nach Lysias im rhetor.Wörterb. am Phot. ed. Pors. p. 665bereits von Drakon eingeführt (vgl.Plut. Sol. 17. Diog. Laert. 1, 55) undvon Solon erneuert mit der Bestim-mung, dafs einmalige Verurteilungdie BuCse von hundert Drachmen,

dreimalige Atimie nach sich ziehensolle. Vgl. Plut. Sol. 22. Dagegenlassen Herod. 2,177 und Diod. 1, 77den Solon dies Gesetz aus Ägyptenholen, und Theophrast bei Plut.Sol. 31 nennt Peisistratos als des-sen Urheber. Uber die γραφή άρ-γίας Schümann griech. Altert. 1,513.

33. έξω τον πράγματος, obenzu § 7. — ον — έργάζεται, was erfür ein (sauberes) Handwerk treibt.— περιιών, mit Beziehung auf dasHerumlungern solcher, die sich mü-fsig umhertreiben und auf UnrechtenWegen gehen. Vgl. 21, 104 κατάτήν αγοράν περιιών ασεβείς καίδεινούς λόγους έτόλμα περί έμοΰλέγειν. 54, 36 und unten § 64. —εικότως, nämlich επιτιμήαετέ μοι.Daher läfst der Sprecher den Gegen-stand wieder fallen, doch nichtohne auf schlaue Weise für sei-nen Zweck gerade genug gesagtzu haben.