134

ΛΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

LIV. ρ. 126b —-

τού γενέσ&αι την βάσανον εϊνεχα προύχαλούντο χάτιί-ατενον τψ διχαίψ τούτψ, ουχ αν ήδη τής διαίτης άπο-

28 φαινομένης, νυχτός, ουδεμιάς υπολοίπου σχήψεως οΰαης,7ΐρουχαλοΰντο, αλλά πρώτον μεν προ τον την δίχην ληχ-ϋ-ήναι, ήνίχ 3 άσ&ενών εγώ χατεχείμην χαί, ουχ είδώς εΐ7 τεριφεύξομαι, προς απαντας τους είσιόντας τούτον άπέ-φαινον τον πρώτον 7ΐατάξαντα χαι τά τιλείαίλ 3 ών υβρίσ-μην διαπεπραγμένον, τότ’ αν εύ-ίλέως ήχεν εχων μάρτυ-ρας πολλούς επί την olxiav, τότ 3 αν τους οΐχέτας ιεαρε-δίδου χαι τών εξ 3 Λρείου πάγου τινάς 7ΐαρεχάλει' εί γάρ

29 απέ&ανον, παρ’ έχείνοις * αν ήν η δίχη. εί δ 3 άρ 3 ήγνόησεταΰτα χαι τούτο τό δίχαιον εχων, ώς νυν ψήσει, ου 7ΐα-ρεσχευάααϋ 3 υτιέρ τηλιχούτου χινδύνου, επειδή γ 3 άνε-ατηχώς ήδη τιροαεχαλεαάμην αυτόν, εν τή πρώτη σννόδψ7ΐρος τψ διαιτητή τιαραδιδους εφαίνετ 3 αν' αν ον δεν πέ-7ίραχται τούτη J. οτι δ 3 άλη-ίλή λέγω χαϊ διαχρονσεαιςεϊνεγ 3 ή ττρόχληαις ήν, λέγε ταντην την μαρτυρίαν' έσταιγάρ έχ ταύτης φανερόν.

liehe und von Zeugen beglaubigteProklesis auzustellen. — τψ δικαίψτοντψ, diesem Rechtsmittel, diesemMittel sein gutes Recht zu beweisen.Vgl. § 29. 30. — τής διαίτης άπο-φαινομένης, in dem Augenblicke,wo das Urteil gefällt werden sollte.άποφαίνεα9·αι ist der eigentlicheAusdruck als Med. vom Schieds-richter, der eine an ihn gebrachteSache entscheidet, vgl. 33, 19. 20,als Pass, vom Schiedspruche selbst.

28. Χηχ&ήναι, zu 23, 76. — τονπρώτον πατάξαντα, als den, wel-cher den ersten Schlag that. — τόταν — οικίαν, um eine Proklesisanzustellen. Eine solche wurde,wenn sie aufrichtig gemeint war,nie ohne Zeugen vorgenommen. 46,4 απαντα γάρ όσα παρέχονταιεις τό δικαστήριον προκαΧονμε-νοι άλλήλονς οι άντίδικοι, διάμαρτυρίας παρέχονται. Vgl. 45.61. 59, 123. Lys. 7, 34. — τών έξ

3 Αρείον πάγον τινάς, als Zeugen.

— παρ' ίκείνοις — δίκη] Überdie Berechtigung des Areopages inSachen des Mordes s. 23, 65 ff. —ήν, geschah, stattfand.

29. ταΰτα, dafs ich noch vor an-gestellter Klage ihn als den Haupt-thäter bezeichnele. — τούτο τοδίκαιον, wie oben § 27. — παρ-εακενάαα 9' υπέρ τ. κ·, für einesolche Gefahr vorbereitet, auf ihrBestehen gefafst war. τηΧικοντου,wie die eventuelle Klage auf Mord.

— άνεστηκώς, vom Krankenbett.

— προαεκαΧεαάμην, zu 23, 63. —σννόδψ, Termin. — παραδιδους,näml. τους οίκέτας. — καί δια-κρούαεως κτΧ.] Durfte logisch nichtdem άΧηίΧή λέγω koordiniert wer-den, da jenes immer nur auf einemSchl u Cs beruhen konnte: ‘so dafser lediglich aus . . gelhan hat .

30. Was die Alten von der Zeu-genaussage der gefolterten Sklaven