122

ΛΗΜΟΣΘΕΝΟΤΣ

UV. ρ. 1258—

5 τών άλλων έξω. λοιδορη&έντος δ 1 αύτοίς εκείνου καικακίσαντος αυτούς ον μόνον περί ών εις ημάς ήσέλγαινον,άλλα και ηερ'ι ών όλως εποίονν εν τι[ στρατοπέδψ, το-σοντον έδέησαν παναασίϊαι η αίσχνν&ϋναι, ώατ επειδή■ίλάττον αυνεακότααεν, ευ&νς ως ημάς ειαεπήδησαν ταντητη εσπέρα, καϊ το * μεν πρώτον κακώς έλεγον, τελεντών-τες δε καί πληγάς ένέτειναν έμοί, καί τοσαύτην κραυγήνκαί θόρυβον περί την σκηνήν εποίησαν, ώστε καί τονστρατηγόν καί τους ταξιάρχονς ελ&εΐν καί τών άλλωνστρατιωτών τινας, οϊ περ εκώλνααν μηδέν ημάς άνήκεστον7τα3·εϊν μηδ 1 αντονς ποιήααι παροινονμένους υπό τον-

6 τωνί. τον δε πράγματος εις τούτο προελ&όντος, ώς δενρ’έπ ανήλιο μεν, ήν ήμίν, οϊον είκός, εκ τούτων οργή καίεχϋ-ρα προς άλλήλονς. ον μήν εγωγε, μά τους ·9·εονς,ψμην δείν οντε δίκην λαχεΐν αντοίς οντε λόγον ποιεϊσ&αιτών συμβάντων ουδένα, άλλ* εκεϊν* απλώς εγνώκειν τολοιπόν ενλαβεΙσ·9·αι καί φυλάττεσ&αι μη πλησιάζειν τοίςτοιοντοις. πρώτον μεν ουν τούτων ών εϊρηκα βούλομαιτας μαρτυρίας παρασχόμενος, μετά ταν-9·’ oV νπ J αυτούτούτου πεπόνι επιδείξαι, ϊν 3 είδή-9·’ ότι, ψ προσήκ,ετοΐς τό πρώτον άμαρτη&εϊσιν επιτιμαν, οντος αυτός πρό-τερος πολλοί δεινοτερ 3 εϊργασται.

ΜΑΡΤΥΡΙΑI.

7 Ζ Ων μεν τοίννν ονδέν ’ ψμην δεϊν λόγον ποιείο&αι,

13, 79. — έ'£ω] 4, 34. Steht be-deutungsvoll dem Genitiv nach.

5. λοιδορη9έντος\ Wegen derseltneren passiven Form vgl. 21,132τήν λοιδορίαν,ηνέλοιδορη9τ^Κρα-τίνω περί τούτων. — ταυτη τηεσπέρα, des Tages, an welchem sievon dem Strategen gescholten wor-den. — εισεπηδηοαν] Vgl. 21, 22u. 78. — κραυγήν καϊ 9-όρνβον ]Beliebte Zusammenstellung. Vgl.Äsch. 111,122. — τους ταξιάρχους,die Hauptleute, welche die τάξειςoder von ihren Phylen zum Fufs-volk gestellten Abteilungen befeh-

ligten. ^ Vgl. Lys. 13,79. 16,16. —μηδ’ αυτούς ποιήααι, aus Notwehroder im Zorn über die zugefügteSchmach.

6. ευλαβεΐα&αι καί φυλάττε-a9ai\ Beides bezeichnet die Vor-sicht, ersteres bei selbständigemHandeln, letzteres beim passivenVerhalten zur Abwehr. — ύπ’ αυ-τού τούτου, im Gegensatz zu sei-nen Söhnen. — τοΐς — άμαρτη-9εΐαιν, näml. von den Söhnen desKonon zu Panakton. — φ gehörtτα επιτιμαν. — πρότερος, alsTonangeber, allen voran.