110

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

XXIII. ρ. 691-

d 3 οι τα τοιαΰτα γράφοντες και συνε-9-ίζοντες υμάς υμώνμεν αννών χαιαφρονεΐν, ενα δ’ ή όνο ίλαυμάζειν ανθρώ-πους. είθ οντοι κληρονομοΰσι τής υμετέρας δόξης καιτων αγαθών, υμείς ö J ονδ 3 ότιοΰν άπολαύετ 1 , άλλα μάρ-τυρες έστε τών ετέρων αγαθών, ουδενός άλλον μετέχοντεςή τον εξαιτατάσθαι. καίτοι πηλίκον τι π οτ 3 αν στενά-ξειαν οι άνδρες εκείνοι, οι υπέρ δόξης καί ελευθερίαςτελευτήσαντες χαι πολλών χαι καλών έργων υπομνήματαχαταλιπόντες, εΐ αρ 3 αϊσθοιντο, ότι νυν ή πόλις εις υπη-ρέτου σχήμα και τάξιν προελήλυθε, και Χαρίδημον εΐ χρήιρρουρεΐν βονλενεται; Χαρίδημον; οϊμοι.

211 ΆλΚ ου τοντ έστί το δεινόν, εί τών προγόνων, οΐδιενηνόχασιν απάντων αρετή, χείρον βουλευόμεθ ’, άλλ 1ότι και πάντων ανθρώπων, πώς γαρ ονκ αισχρόν Λίγι-νήτας μεν τουτονσί, νήσον οίκονντας ουτω μικράν κού-δεν έχοντας έφ 3 ψ μέγα χρή φρονεΐν αυτούς, Λάμπιν,ος μέγιστα νανκλήρια κέκτηται τών * 'Ελλήνων και κατε-σκενακε την πόλιν αντοΐς και το εμπορίαν, μηδέπω καιτήμερον πολίτην πεποιήσθαι, αλλά μόλις τής άτελείας

212 αυτόν ήξιωκέναι τής του μετοικίου' καί Μεγαρέας του-

Paragraphen herrschende Pathos. —τοιαΰτα, wie Aristokrates. — τώνετέρων άγαθών] ετέρων von αγα-θών abhängig, wie 18, 45 τών ετέ-ρων κινδύνων. — καίτοι — αϊ-σθοιντο, wie 20, S7 σκοπείτε δήκαί λογίσασθ’ έν νμϊν αντοΐς, ειτινες τούτων τών τετελεντηκό-των λάβοιεν τρόπο) τινϊ τον vvvlγιγνομενον πράγματος αϊσθησιν,ως αν εικότως άγανακτήσειαν-27, 69 μέγα δ' αν οίμαι ατενάξαιτον πατέρ’ ημών, εί αϊσθοιτο —.— σχήβ α χ αί τάξιν, zu § 56. —υπηρέτου, zu § 123. — Χαρίδη-μον; οϊμοι ] Vgl. 22, 78 υμείς ο ειςτούτο προήχθητ ’ ενηθείας καί ρα-θυμίας, ώατ' ούδ'ε τοιαντ’ εχον-τες παραδείγματα ταντα μιμεϊ-σθε, α/λ’ Άνδροτίων νμϊν πομ-πέ ίων ίπισκεναστής, ’Ανδροτίων,

ώ γή καί θεοί. Auf die grofse"Wirkung dieses Ausrufes machtHerrn, π. ίδ. 111, p. 378 aufmerksam.Vgl. auch 20, 167.

211. το δεινόν, wie 20, 47 αυτόδή τούτο καί το δεινόν εατιν. —εί —αλί’ οη] ) Vgl. 24, 32 ον μό-νον κατα τοντ αδικεί, εί —, αλλάκαί κατ’ ίκεϊνο, οτι πασιν έναν-τίον είσενήνοχε τοΐς ονσι νόμοις.— καί πάντων ανθρώπων, = ουμόνον τών προγόνων, άλλα καίπ. ά. — τουτονσί , mit wegwerfen-der Geste, wie § 212 und έκείνονς§213. — Λάμπιν] Diesen mitdem von D. 34 mehrfach erwähntenSchiffsführer Lampis, der ein Sklavwar (das. § 5) und mit Weib undKind in Athen lebte (§ 37), zu iden-tificieren ist man wohl kaum be-rechtigt. — τής άτελείας — τον