Druckschrift 
3 (1890) (LIV.) Rede gegen Konon [u.a.] (XXIII.) Rede gegen Aristokrates
Entstehung
Seite
109
Einzelbild herunterladen
 

«90. R.

ΚΑΤΑ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΟΓΣ.

109

Ά&ηναΙοι. εικότως· τότε μεν γάρ τώ κνρίω των φόρων 209* γενομένφ τάξαι "Αριστείδη ουδέ μια δραχμή πλείω τανπάρχοντ 3 εγένετο, άλλα καί τελευτήσαντ 3 αυτόν ε&αψενη πόλις' νμιν δ , ει τι δέοισ&ε , χρήμαϋ υπήρχε κοινήπλεϊστα τών πάντων Ελλήνων , ωσ& 3 δπόοου χρόνου ιΡη-φίσαιαθ- \εζιέναι\, τοσούτου μισ&όν εχοντες εξήτε. νυν <J 5οι μεν τα κοινά διοικουντες εκ πτωχών εύποροι καϊ πολ-λοΰ χρόνου τροφήν άφ&ονόν εισιν ήτοιμασμένοι' νμιν δ 3ουδέ μιας ημέρας έφόδι 3 εστίν εν τφ κοινφ, άλλ 3 άμαδεί τι ποιειν και πό&εν, ουκ έχετε. τότε μεν γάρ ο δήμοςήν δεσπότης τών πολιτευόμενων , νΰν δ 3 υπηρέτης, αίτιοι210

209. τφ χνρίφ τών φορών τα-£κ(] Über die Konstruktion zu § 69.φόροι , später συντάξεις, hiefsendie Beiträge, welche die Staaten,die nach der Schlacht bei Platäämit Athen zu einem Bunde zusam-mengetreten waren, als Bundesglie-der jährlich zu entrichten hatten.Der Auftrag, diese nach den Kräf-ten eines jeden Staates festzusetzen,war dem Aristeides übertragen undvon diesem mit ebenso grofser Ge-rechtigkeit als Unbestechlichkeitvollzogen worden. S. Thuk. 1, 96.Äsch.2,23.3,258. Diod. 11,47. Plut.Arist. 24. ονδε μια εγένετο]Plut. Arist. 24 6 δε τηλικαύτης έξον-<?i 'ας κύριος γενόμενος και τροποντινά τή<;Ελλάδος in 3 αν τφ μονωτα πράγματα πάντα θεμένης πε-νης μεν εξήλ&εν, έπανήλ&ε δε πε-νεστερος, ον μόνον καθαρώς καίδικαίως,αλλά καί προσφιλώςπάσικαί άρμοδίως την επιγραφήν τώνχρημάτων ποιηαάμενος. Philostr.heb. d. Apoll. 6, 21, 5 Αριστείδη/;εκείνος, ο'ν φάτε υμείς πλεύ-σαντα ές τας νηαονς νπερ τώνφορών ξνμμέτρονς τ αυτούς τα-ξαι καί ξνν ταντφ επανελθείν τρί-βωνι. αλλά πόλις] Plut. Arist.27 τάφος έατίν αυτόν Φαληροΐδεικννμενος, ον φασι κατασκεν-ασαι την πάλιν μηδ εντάφια κα-ταλιπόντι. νμιν δ 3 , das Volk,

wie häufig, als moralische Personbetrachtet. χρήμαθ 3 Ελλή-νων] Vgl. 20, 10 χρήματα μεν γάρπλείστά ποτέ κτηαάμενοι πάνθ 3νπερ φιλοτιμίας ανήλωααν. DerR. denkt vorzugsweise an die Zeitder perikleischen Verwaltung biszum Ausbruch des peloponnesischenKrieges. δπόσον χρόνον, vonτοαοντον attrahiert, = δπόσονχρόνον. οι διοικοΰντες, alsderen Repräsentant Eubulos anzu-sehen. Vgl. Bd. 1. S. XII. Den Kom-mentar dazu geben die philippischen,namentlich die olynthischen Reden,vgl. bes. 3, 29. υμϊν κοινώ]Eine Erschöpfung der Finanzen, dienamentlich die kostspielige Unter-nehmung nach Pylä (352 D. 19, 88)herbeigefübrt halte. Vgl. 4, 23.πόθεν, näml. ποιήσετε, vgl. 8, 22ακοπονμεν πό&εν καί τι μέλλειποιειν. τότε υπηρέτης] 3, 30το μεν πρώτον καί στρατεύεσθαιτολμών αντδς δ δήμος δεσπότηςτών πολιτευόμενων ήν καί κύριοςαντδς απάντων τών αγαθών,νυν δε τουναντίον κύριοι μεν οιπολιτευόμενοι τών αγαθών, καίδιά τούτων απαντα πράττεται,υμείς ό ο δήμος έκνενενριαμένοικαί περίηρημένοι χρήματα, συμ-μάχους ϊν υπηρέτου καί προσθή-κης μέρει γεγένησθε.

210. Man beachte das in diesem