689. R.

ΚΑΤΑ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΟΓΣ.

107

έφ* εαυτόν, παρά τρεις μεν αφεΐσαν ψήφους το μή θα -νάτφ ζημιώσαι, πεντηχοντα δε τάλαντ* εζέπραξαν. καίτούτον τον τροπον προσεφέροντο τηλικαυτ 1 αυτούς αγάθ’είργααμένοις ανθρωποις. * δικαίως · ον γάρ αντοϊς άπε-δίδοντο την αυτών ελευθερίαν καί μεγαλοψυχίαν των έρ-γων, αλλά χρηστούς μεν όντας ετίμων, άδικείν δ 1 έπιχει-ροΰαιν ουκ επέτρεπον. υμείς δ 1 , ώ άνδρες’Αθηναίοι, τονςϊΟβτά μέγιατ’ άδικουντας καί φανερώς εξελεγχομένους, αν ενή δύ 3 αστεί' είπωσι καί παρά των φνλετών τινες ηρημέ-νοι σννδικοι δεηθώσιν, άφίετε' εάν δε καί καταψηφίσησθέτου, πέντε καί είκοσι δραχμών ετιμήσατε. καί γάρ τοι

τότε τα μεν της πολεως ην

und rechtfertigen zu sollen. Fürseinen Versuch gegen Paros hättenihn die Bürger nicht so streng be-straft, wenn sie darin nicht, wie inanderen seiner Thaten, ein Über-heben und einen Versuch derTyrannis erblickt hätten. Das fol-gende την αυτών έλενθερίαν hin-dert an dieser Auffassung also nicht.

— έφ ’ εαυτόν, eigenmächtig, vgl.§ 158. — παρά τρεις ψήφους,bei, mit drei Stimmen, nämlichüber die Hälfte, mit einer Majoritätvon drei Stimmen, παρά bezeich-net den Ausschlag. Dem Sinne nachwie oben § 167 τρεις μόναι ψή-φοι διήνεγκαν το μτ θανάτου τι-μήααι. Vgl. 24, 138 Φίλιππον μι-κρόν μεν άπεκτείνατε, χρημάτωνδε πολλών αυτόν ίκείνον αντιτι-μωμένον παρ’ όλΐγας ψήφους· έτι-μήοατε. Isae. 3, 37 ξενίας φενγων

— παρά τέτταρας ψήφους μετέ-σχε τής πόλεως. — εξέπραξαν (=έπράξαντο, wie Σ am Rande hat),seilen. Thuk. 8,10 ΰ'Άί.ικαρναοέαςπολλά χρήματα έξέπραξε. Xen.ν. St. der Lak. 8, 4 έφοροι ικανοίμέν είοι ζημιονν ον αν βουλωνται,κύριοι δ’ εκπράττειν παραχρήμα.

— τών έργων, ist mit άπεδίδοντοzu verbinden und auf die früher ge-leisteten Dienste zu beziehen.

εύπορα και λαμπρά δημοσία,

206. τους άδικοΰντας καί φ. εξε-λεγχόμενους] vgl. 57,51. — αστεία,schlechte Witze, gerade wie in derVolksversammlung^. 9,54. — παρά— σννδικοι] Der Redner scheint hiernicht die sehr gewöhnliche Sitte desFürbittens im allgemeinen, sondernden besonderen Fall im Auge zuhaben, wo die Stammgenossen demAngeklagten, sei es aus eigenemAntrieb oder auf sein Verlangen,aus ihrer Mitte Beistände beigaben.Vgl. Andok. 1, 150 δεύρο ’Ανντε,Κέφαλε, έτι δε καί οι φνλέται οίήρημένοι μοι σννδικεϊν, Θρααυλ-λος καί οί άλλοι. Hypereid. f.Euxen. ρ. 7 οτ’ έφευγες τον αγώναυπ’ Αλεξάνδρου τον ε’ξ Οΐον δέκασυνηγόρους έκ τής Αίγηίδος φυ-λής ήτήσω. — πέντε καί είκοσιδραχμών, nach Α. Schäfer (Dem. u.s. Zeit 1, 397, 5) als Minimalsatz, aufden das Gericht erkennen konnte.Ein Beleg dazu bei Hypereid. a. 0.p. 9 σοί τφ τοιοντον ψήφισμα γρα-ψαντι πέντε καί είκοσι δραχμώνέτιμήθη. Der Aorist von Dingen, dieschon dagewesen sind. — καί γάρτοι τότε u. s. w.] Ein Lieblings-thema des Demosthenes. Vgl. diezum Teil wörtlich übereinstimmen-den Stellen 3,25. 13, 28 f. 22,76.24, 184. Ähnlich Horaz 2, 15: pri-