6S5. R.

ΚΑΤΑ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΟΓΣ.

101

καί φεναχίζων χαϊ ουδ’ δτιοϋν υγιές πράττων εξελέγχεται,δνοϊν αγα&οιν &άτερον υμϊν, αν χαταψηφίσησίλε, συμ-βήοεται· η γάρ έξαπατών παύσεται, νομίσας ονχέτι λαν-ΰάνειν, η ειπερ αντφ βονλομένφ προς υμάς έστιν οιχείωςϊχειν ως αλη&ώς, αγα&όν τι ποιειν πειράσεται, γνούςοτι τφ φεναχίζειν ονχέ&’ α βούλεται πράξει. ώστε χαιεί μηδε δ ί’ εν τών άλλων, διά τοΰτο χαταψηφίαασ-9-αισυμφέρει.

"Αξιόν τοίνυν, ώ άνδρες’Α&ηναϊοι, χάχεϊν 3 έξετάσαι, 196πώς πο& οι πάλαι τάς τιμάς ενεμον χαϊ τάς * δωρειάςτοϊς ώς άλη&ώς ευεργέταις, χαϊ οσοι πολ'ιται τύχοιεν οντεςκαί οσοι ξένοι, χάν μεν ΐδητ 5 εχείνους άμεινον υμών,χαλδν το μιμήσαα&αι, αν δ 1 υμάς αυτούς, έφ ’ ύμιν έαταιτο πράττειν. πρώτον μεν τοίνυν έχεϊνοι Θεμιστοχλέα τοντην εν Σαλαμϊνι ναυμαχίαν στρατηγονντα χαι Μιλτιάδηντον ηγούμενον Μαρα&ώνι χαϊ πολλούς άλλους, ούχ ίσατοίς νϋν ατρατηγοΐς άγάϋ· 3 εϊργασμένους, ον χαλχοΰς ϊστα-σαν ούιV υπερηγάπων. ούχ άρα τοϊς [εαυτούς] άγα&όν 197τι ποιοϋσι χάριν είχον; σφόδρα γ\ ώ άνδρεςΑ&ηναϊοι ,και απεδίδοσάν γε χαι αυτών χάχείνων αξίαν οντες γάρπολλοΰ πάντες άξιοι προΰχρινον εχείνους αυτών ήγεϊσ&αι.εστι δε σώφροαιν avd -ρώποις χαϊ προς άλή&ειαν βουλο-μένοις αχοπειν πολύ μείζων τιμή [rijig] χαλχής είχόνος τοχαλών χάγαΌ-ών άνδρών χεχρίσ&αι πρώτους, χαϊ γάρ τοι 198

195. έξελέγχεται] Die Präposi-tion έξ ist betont ‘gründlich’. —λσν&άνειν, näml. έξαπατών. —βονλομένφ, s. oben § 18.

196. Vgl. die fast gleichlautendeStelle 13, 31 ff. und die verwandtebei Äsch. 3, 177 ff. Das sind her-kömmliche Gemeinplätze, die mitwenig Veränderungen an passen-den Stellen in die Reden einge-legt wurden. Auch der modernenBeredsamkeit fehlen solche üblichepatriotische Erwägungen nicht. —άμεινον, näml. νέμοντας. — τοπράττειν, was ihr thun wollt:so will ich euch keine Vorschrif-

ten machen. — πρώτον μεν, zu§ 83. — iv Σαλαμϊνι, bei Sala-mis, Μαρα&ώνι, zu Marathon.Ebenso § 198.18, 208 μα τους Ma-ρα&ώνι προκινδννεϋααντας καίτους έν ΠΪΜταιαΐς παραταξαμέ-νονς καί τους έν Σαλαμϊνι ναν-μαχησαντας. Thuk. 1, 73 Μαρα-ίλώνι προκινδννεϋααι — έν Σα-λαμΐνι ξνννανμαχήααι. — ονκ ίσα,sondern πολλφ μείζω. — τοϊς νυνατρατηγοΐς, zu § 134. -- χαλκούς,zu § 130. 143. — υπερηγάπων]sie verwöhnten sie nicht, warennicht verliebt.

198. καί γάρ τοι ‘und so denn