100

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

ΧΧ11Ι. ρ. 685-

εΐν αντονς ηγούμαι, ον γάρ εστι δίκαιον, ανδρες 3 Α9η-ναΐοι, τους των σω-9-ήναι ζητουντων λόγους προς υμάςλέγειν υπέρ των όπως άδικεϊν αντοϊς εξέσται πραττόντων.

193 χωρίς δε τούτων, εί μεν έχ&ρδς ών κακώς * εποίει, φίλοςδε φήσας μετεβέβλητο, τάχ 3 αν ταϋτά τις ήκουεν επειδήδ 3 ον τοιοΐτ 3 εστίν, άλλ 3 εξ ον φίλος είναι προσποιεί-ται, εκ τούτου πλείστα [καί] υμάς εξηπάτηκεν, εί μή καίδι 3 εκείνα μισεϊν, διά γε ταντ 3 άπιστείν δήπον προαήκει.και μην περί τον γε μή μνησικακείν εγωγ 1 ώδί πως λέγω'ο μεν εϊνεκα τον κακόν τι ποιείν τά τοιαντ 3 εξετάζωνμνησικακεϊ, ο δ 3 υπέρ τον μή πα-9-είν αλλά φνλάξασίλαισκοπών αωφρονεί.

191 3 Ίσως τοίννν καί τοιαντην τιν 3 έρονσ 3 υπόνοιαν, ώς

άρμηκότα νυν τον άν&ρωπον φίλον είναι καί βονλόμενόντι ποιείν άγαμόν την πόλιν, εις ά&νμίαν τρέψομεν, είκαταχρηφιονμε-9-α, καί ποιήαομεν νπόπτως εχειν προςημάς, εγώ δ 3 , ώ ανδρες 3 Λ&ηναϊοι, ·9·εάσασ& 3 ώς εχω.εί μετ 3 άληϋ-είας απλώς ήν ήμΐν φίλος καί νή Αία πάντατάγάίλ ’ ήμελλεν ημάς ποιήσειν, ονδ 3 αν όντως φμην δεϊντούτον άκονειν τον λόγον ονδένα γάρ αν νομίζω τοσαντ 3άγα&ά ποιήσαι, δι ον νμΐν προαήκειν επιορκήσαι καί

195 ττ αρ 3 α φαίνεται δίκαια τήν ψήφον &έσ&αι. επειδή δε

193. Ιχθύος ων, näml. Charide-mos, dessen Name, nachdem beideoben genannt sind, hier ebenso we-nig , wie es in mehreren Mss. ge-schehen ist, hinzugefügt zu werdenbraucht als der des Kersobleptesoben bei μείζω. ·— φίλος δε φη-αας] Der hierhin liegende schnei-dende Gegensatz zu έχ&ρός ώνwird durch das schleppende είναι,welches die schlechteren Mss. hin-ter φήσας haben, völlig verwischt.— τάχ αν — ήκονεν, so liefse sichdas wohl hören, ταντα, — τοντοντον λόγον, § 192. — πλείστα και]καί ist, wenn es echt ist, tonlosund dem betonten πλείστα nach-gestellt. — μισεϊν ist hier nicht

unser ‘hassen’, sondern ‘wegsto-fsen’. — τά τοιαντα, wie das vonmir gegen Kersobleptes und Chari-demos Vorgetragene. — πα&εΐν]näml. κακόν.

194. υπόνοιαν] Ansicht, die ausAhnung geschöpft ist. — καταψη-φιονμε&α, abfällig entschieden wer-den, nämlich gegen den Antragdes Aristokrates. — έχω, mich ver-halte, = denke. — δι 3 ον — προσ-ήκειν] Der Infinitiv setzt das ob-lique Verhältnis fort, wie 60, 21οΐμαι δ άν — ονδένα οντ αναίσ-χυντον ούτε το/.μηρον όντως εί-ναι οντιν 3 άντιποιήσεσ&αι τωνπεπραγμένων. ‘Dafs ihr seinet-wegen ’.