Planctusteneo triſtiſſima eſt mater tua. o fili mi quid mat̓iſta tua miſera ve mihi fili mi vbi eſt em̄ quod innatiuitate tua habui. ve mihi in qͣꝫtā triſticiā ⁊ dolorē ꝯuerſuꝫ eſt gaudiū meū fili mi nil aliud reſtatniſi vt me interficiā. qꝛ plꝰ viuere nō poſſuꝫ. Succurre mihi ⁊ tuū ſct̄m ſpm̄ in me refunde. Indeꝟo maxillas oculoſqꝫ ſimul ⁊ naſuꝫ oraqꝫ frequentius oſculabat̉ ipſius Lachrimaꝝ tanta vbertaseffluxetat vt carnē cū ſpritu omnē in lachrimasreſolui putares. rigebat cū lachrimis extincti filijcorpus depoſitū qd̓ ſeruat lapidēqꝫ madebat. A-lia facta opprobria que reuocabat ad mentē quisvel qualis fuerat quē ipſa virgo ꝯceperat ſine libidine. ⁊ peperit ſine dolore qui erat omne qd̓ ipſaviuebat tanqͣꝫ deus ⁊ dn̄s ſuus filiꝰ eius ⁊ ſic male ei erat ſicut eſſe poterat ⁊ eſſe decebat. Un̄ Maria dicebat. Dic fili mi dulciſſime. dic amor vnicevita mee anime. Amormeus. ſingulare gaudiuꝫvnicū ſolatiū. quare ſic dolere me permittis. Curtam longe factus es a me deus meus ꝯſolans animam meā. Reſpice in me ⁊ miſerere mei da imperiū filie tue ⁊ ſaluā fac virginē matrē tuā. Dū Ioſeph ⁊ Nicodemus dn̄m deponeret in ſepulchrovolebat mater meſta ſepeliri cū filio. Hec erat in-nixa ſuper dilectū ſuū amplectēs illū cū omni amoris dulcedine deoſculans dicebat. Miſcreminimei miſeremini mei ſaltē vos amici mei illū adhucpaululū relinquite mihi faciē illius ſubtracto velamine videā vt aliqͣꝫtulū videndo ipſum conſolaripoſſim. Nolite eum taꝫ cito tradere ſepulture. da