Parieplectens crucem ruens in oſcula eius qua ꝑte chriſti ſanguis ⁊ vnda manabat: quo vt poterat ſur-ſum ſi etiā volebat tangere manus voluit ample-cti chriſtū in alto pendentē. Sꝫ manus inde tenſein ſe ꝯplexe rigebāt ſe leuās a terra ſurſuꝫ erigebatur ad chriſtū. O qͣꝫ male illi tūc erat grauius illierat vita viuere tali qͣꝫ mortis gladij ab impijs ſe-uo necari. Itē vir nobilis quidā noīe Ioſeph qͥerat diſcipulus eius occultus ꝯfidenter tn̄ iuit adPilatū poſtulās ſibi dari corpus Ieſu. Quo cō-ceſſo vocauit ad ſe quendā virū ſapientē ⁊ pariterdiſcipulū Ieſu occulte noīe Nicodemū ⁊ venerūtad locū vbi erat Ieſus. Quos vt vidit mater eiꝰvolentes eū deponere de cruce quaſi de morte conſurgēs reuiuiſcebat ſpūs eius. ⁊ qd̓ poterat in mi-niſteriū adhibebat. vnus clauos ex manibꝰ trahebat ne caderet corpus illius exanime alter ſuſtentabat. Stabat Maria brachia leuās in altū ⁊ ca-put manuſqꝫ dependentia ſupra pectus chriſti trahebat ipſa ſuū. Quē cū attiugere valebat in oſcul̓⁊ amplexibꝰ ruēs de ſuo chariſſimo filio ſatiari nōpoterat. Sꝫ dū de cruce in terrā depoſitū fuit ſupͣruens pre incōtinentia ⁊ immenſitate doloris quaſi mortua ſtetit ⁊ tranſire non poſſe viſa eſt. Sta-bat ad caput ſui extincti filij mater Maria lachrimis faciē eius rigans per diuerſa torquebat̉ ſuſpiria quotiēs caput ⁊ amariſſime plangēs ſe ad crucem manibꝰ ꝑcutiebat dicens: O mater meſta. odulcis virgo quid feciſti. o fili dilectiſſime quare teiudei crucifixerūt. In gremio em̄ modo te mortuū