Detare ſitientem. hoc ē qn̄ hō videt pauperē habereſitim dare ſibi ad bibendū Ueſtire nudos hoc eſtqn̄ hō videt pauꝑem nudū ⁊ habere neceſſitatemin veſtibꝰ l̓ calciamētis ſubuenire ſibi ⁊ cooꝑire eūꝓ eiꝰ neceſſitate Miniſtrare īfirmis hoc ē qn̄ hōvidet vel ſentit aliquē infirmū qui hꝫ neceſſitatemvt ſibi ſeruiat ſeruire ſibi ī ſua infirmitate ⁊ ſibi adminiſtrare ¶ Uiſitare incarceratos. hoc ē ire adcarceres ad viſitādū ⁊ cōfortādum carceratos ⁊ eos redimere ex ſua facultate ſi p̄t l̓ ꝓcurare ſibi elemoſinas alienas ſi ex ſuo nō p̄t. ¶ Suſcipere pe-grinos hoc ē nō habentes domos vl̓ hoſpiciumrecipere eos in domū ꝓpriā ⁊ dare ſibi cooꝑtorinꝫ⁊ refectionē ¶ Sepelire mortuos hoc ē qn̄ hō videt corpora mortuorū qͥ nō habent qͥ eorū corꝑa ſepeliant ſepelire ea ſi p̄t vel facere ea ſepeliri cuꝫ ele-moſina aliena Et hec ōnia ſunt oꝑa miſericordiede quibus ibimus in die iudicij reddere rōnem.¶ Rubrica de fine mūdi ⁊ de extremo iudicioLtimo vt de extremo iudicio ⁊ finali iudicio quod erit in fine mūdi aliquid denotetur.¶ Sciēdum ē ꝙ iſte mūdus habebit finē ⁊ totꝰdeſtruet̉ ⁊ cōburetur ꝑ ignem de celo miſſum ⁊ pꝰhoc erit iudiciū generale oīm hoīm qui fuerūt abadam vſqꝫ ad finē ſeculi qui oēs habēt reſurgerecū corporibꝰ ſuis ⁊ hn̄t reddere de factis ꝓprijs rationē Et qͥ bona egerūt ibūt in vitā eternā. qͥ ve-ro mala in ignē et̓num. Eſt quoqꝫ notādū ꝙ licetaīa exiens a corꝑe mediate ſit iudicata ad bonū vl̓ad malū ẜm eiꝰ merita ē tn̄ extremū iudiciū neceſ-
Druckschrift
Preceptoriu[m] Nicol. de Lyra siue Expositio tripharia breuis et p[er]util[is] in decalogu[m] leg[is] diuine : De articulis fidei: De septem peccatis mortalibus ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten