Preceptumctatu quem fecit de detractione ſic dicentem Quotiens ꝓximo detrahis. totiens morſum duꝝ ſuiscarnibꝰ dentibꝰ tuis infigis. Unde illud viciū ꝓ-pter ſui d̓teſtabilitateꝫ aſſimilat̉ lupe rapaciſſimeque in hoc ab alijs aīalibꝰ degenerat. qꝛ nullū ali-ud animaliū vtit̉ carnibꝰ ſue ſpeciei ſꝫ alterius. qꝛniſus nō comedit niſuꝫ: ⁊ ſic de alijs De lupe aūtlegit̉ ꝙ pre fame nimia comedit lupū. Sꝫ in hͦ ip̄edetractor adhuc prauitatē lupe ſuꝑat/ eo ꝙ lupaſolū cōedit carnes recētes ⁊ crudas. detractor aūtfrequenter morſum detractionis infigit etiā in carnes putridas. qꝛ quotiens homini mortuo detrahis ⁊ famā eius diminuis. tociens morſu detractionis tue ſuas carnes putridas inhumaniter dentibus tuis laceras ⁊ corrumpis. ¶ Quarto ho-micidiū ꝯmittit̉ in opere victum neceſſariū in ne-ceſſitatis articulo pauperi ſubtrahendo. Nā quivictū pauperi neceſſariuꝫ in neceſſitate ſubtrahit.ſpirituale homicidiū ꝯmittit. Unde dicit Ambroſius libro de offi. ⁊. 86. diſtinc. Paſce fame mori-entem ſi non pauiſti occidiſti Et gratia huius queri poteſt vtrum dare elemoſinam cadat ſub prece-pto? Ad cuius euidentiam quatuor per ordinemſunt videnda ¶ Primo videndum eſt quādo dare elemoſinam ſit homini ſub precepto/ ⁊ qn̄ ſubconſilio. ¶ Secundo videndū eſt qualiter ſit dā-da elemoſina. ¶ Tercio videndum eſt quibuspre ceteris ſit danda elemoſina. ¶ Quarto declarabitur que ſunt illa que digne ſolent homi-nem mouere ad elemoſinam cum hylaritate.