rx. 6.yriinnu:

Preceptumde obliuiſcor ꝯtemplationis et orationis Huic e-go reſpōdeo ꝙ talis debet diligēter aduertere anſua occupatio ſit maior qͣꝫ illius eximij regis Da-uid qui habuit regnum latiſſimū ⁊ terras pluriāsgubernare. qui tn̄ de ſeip̄o dicit. Meditatio cor-dis mei in ꝯſpectu tuo ſemꝑ Et alibi Septies indie laudem dixi tibi ¶ Sciendū aūt ꝙ ſicut quilibet chriſtianus adultus tenet̉ omni die ad aliqͣlēmemoriā de deo pro ſuis beneficijs habendā: itareligioſus et clericus beneficiatus tenetur ad ho-ras canonicas. quas ſi ſine cauſa legitima omit-tunt. mortaliter peccāt Et non ſolū cum qͥ horascanonicas ad quas tenētur omittūt peccant mor-taliter. verūetiam qui eas negligenter dicūt Nonquidem ex impotentia vel infirmitate. ſed potiusex ꝯtemptu vel mala cōſuetudine qꝛ licet negligētia in talibꝰ ſcd̓m ſe ⁊ fragilitatem humanā conſi-derata ſit venialis. cōtemptus tamen ⁊ mala cō-ſuetudo faciunt eam mortalem. vt ptꝫ de Conſe.di. 20. in textu ⁊ gloſa Et ſic patent tria p̄cepta q̄ordināt hominem ad deum. ¶ Primū qͥdem advenerādum ſcilꝫ patris potentiam ¶ Scd̓m adcolendū filij veritatem ¶ Tercium ad iugit̓ me-ditādum ſpūſſancti bonitatem Sed eſt diligētiſ-ſime aduertendū ꝙ contra tria precepta p̄dicta cōtingit hominē tripliciter peccare ¶ Primo ex impotentia vel infirmitate/ aut etiam ex timore ⁊ ſicpeccatur quaſi contra patris potentiam/ ⁊ contraprimū preceptum Dicitur aūt peccatum ex impotentia vel infirmitate quādo peccatur ex paſſione