ꝙ aduerſariꝰ n̄ pōt allegare illā reuocationē ī p̄iudicium reuocatōis. ⁊ ī hͦ hēo iſtū tex. pro noͣbili. ⁊ h̓ ideꝫuoluit gl. h̓ ⁊ Inn. ¶ In gl. ij. nō ex gl. ⁊ ex tex. ꝙ īeodē iudicio ⁊ eo. libello pōt agi ꝯͣ eūdē ſuꝑ pl̓ibꝰ articul̓. ad idē. c. cū dilectꝰ d̓ cā poſſe. ⁊ ꝓpri. ⁊. c. dilectꝰj. de cap. mo. ⁊ ibi gl. iij. allegat multas ꝯcor. ¶ Ingl. iij. ī fi. Uel ītellige ẜm Cōpoſt. ꝙ iſte ſcd̓e lr̄e ſuerūt īpetrate de ꝯſenſu ꝓcuratoꝝ utrinſqꝫ ꝑtis. Uelforte faciebāt mētōeꝫ de poribꝰ lr̄is ⁊ cl̓a ibi īſerta ī h̓tn̄ n̄ ē uis. ¶ In gl. ī v̓bo falſus ꝓcurator. nō iſtamgl. iūcto tex. q̄ ſolet frequent̉ allegari. ⁊ dicit Inn. ꝙſi dn̄s tacite ul̓ exp̄ſſe ratificat geſta ꝑ ꝓcuratorē fl̓mn̄ pōt ulteriꝰ ꝯͣdicere. l. iij. ī. §. falſus. ff. rē ra. ha. ⁊ īl. lꝫ. ff. de iudi. ⁊ de h̓ īfert Inn. ad unū noͣbile dictūqd̓ quotidie allegat̉. ꝙ ſiqͥs ſcit aliquē ſe gerē ꝓ ꝓcuratore ſuo ī iudicio ⁊ n̄ ꝯdicit facit ſibi p̄iudiciū. und̓ex illa taciturnitate ur̄ ille rē gerē ex uolūtate ſua qͣſiuelit ꝙ uideat̉ ſibi dare mādatū uel p̄ſumēdū ē eumhr̄e mādatū. ſic duobꝰ mōis pōt ītelligi dcm̄ Inn. allegat ad h̓. l. ſepe. ff. de re iudi. Idē ur̄ ſentire Inn.i. c. cū ī iure de offi. dele. ⁊ ī. c. ī nr̄a. de ꝓcu. ſequiturArch. ī. c. qͥ ad agēdū d̓ ꝓcu. li. vj. ⁊ dn̄i d̓ rota deci.cccclxiij. al̓. cccclxvij. ⁊ ſeque. ubi ꝑ h̓ dcm̄ Inn. dicitꝙ ſiqͥs appellat pro me pn̄te ⁊ n̄ ꝯͣdicēte ualꝫ appellatio ⁊ ꝓceſſus īde factꝰ idē dicūt ſi ꝓcurator patituraliquē ſe gere̓ pro ſuo ſubſtituto ⁊ n̄ ꝯdicit. Sꝫ Bar.ī. d. l. fepe. ⁊ Li. ī. l. cū pecuniā. C. de neg. geſ. tenētoppo. mouet̉ Bar. exquo .n. iſte agit ad ꝯmodū meum qd̓ finis declarauit cū ſuccubuerit ī cā n̄ uideor cōſentire ſꝫ potiꝰ ꝯͣdicere. ⁊ ſic n̄ obſtat tex. ī. d. l. ſepe.Sꝫ certe iſta n̄ ē bona rn̄ſio. qꝛ a pͥncipio agēdo nonapparet ꝙ īutiliter ⁊ ad meū dānū agat cū potuiſſetobtinere ⁊ ſufficit cām utilit̓ eē ceptā ꝙͣuis ꝯͣrius effectꝰ ſequat̉. ut ī. l. an ultro. ff. de neg. ge. ⁊ qd̓ le. ⁊ nō.ī. c. cū pro cā. jͣ. de ꝓcu. Itē ſi diceremꝰ oppoſitū nūquā uel raro ꝯpeteret actio negocioꝝ geſtoꝝ cū a pͥncipio ſit dubiū de euētu leto ul̓ adv̓ſo. ⁊ ſic poſſet rn̄deri ad theoricā Inn. poſitā ī. c. ī geneſi d̓ elec. quaꝫſeqͥt̉ gl. ī rl̓a is qͥ tacet d̓ re. iur̄. li. vj. ubi dr̄ ꝙ ſi agit̉de re ꝯcupiſcibili ⁊ honorabili tacēs hēt̉ pro ꝯſētie teut ī. l. q̄ patit̉. ff. māda. Si v̓o agit̉ de re oneroſa ſeudānoſa tūc tacēs hēt̉ pro ꝯdicēte. nā iudicio meo h̓ꝯmittit̉ iudicis arbitrio. Tertiū mēbrū cū a principiotꝑe geſtōis n̄ erat certū an ſeq̄ret̉ effectꝰ danoſus uelꝯcupiſcibilis. un̄ cū poſſet ſe hr̄e ad lucrū ⁊ dānū maxīe qn̄ īchoatio ē utilit̓ ſcā. tūc ſumꝰ exͣ theoricā Inn.⁊ rōnem Bar. ⁊ ꝙͣꝙͣ do. In. h̓ uideat̉ ſcqͥ Bar. dicc̄do ꝙ ubi certitudīal̓r agit̉ de fauore meo tūc bn̄ uideor dare mandatū. ſꝫ ubi agit̉ de dāno uel pōt tendēad dānū n̄ uideor dare mandatū. hoc dcm̄ nullibi ꝓbat̉ exquo ut dixi pōt ſequi īde ꝯmodū. nā agēs proalio prīa fronte uſ agere ad utilitatem illius. pꝫ ex eoqꝛ ius admittit ꝯiūctā ꝑſonā ad agēdū ſine mādatoquā tn̄ n̄ admittit ꝯͣ expreſſaꝫ uolūtatē dn̄i. ut in. d. l.pōponiꝰ ī fi. Si .n. initiū agēdi eēt dānoſuꝫ abſēti n̄admitteret ius iſtū ad agendū. qꝛ tacite ur̄ dn̄s ꝯͣdicere. ⁊ ꝙͣꝙͣ Cī. ī. d. l. ſi pecunia. dicat ꝙ ī ꝯiuncta ꝑſōauel ī amico dn̄s ur̄ dare mandatū rōne ꝯiunctōis ul̓amicitie. ar. ī. l. ſi ſeruus cōis. ff. de dona. inter ui. ⁊uxo. tn̄ ego dr̄a inter has ꝑſonas n̄ hīta ī ꝓpoſito diſtinguere ẜm ea q̄ plene dixi ī. c. nōne de p̄ſump. ⁊ diſtingue ſic ꝙ aut iſte qui gerit ſe pro ꝓcuratore tēditad obligandū ꝑſonā dn̄i ⁊ dn̄s ſciēs ⁊ patiens nō ur̄ꝯſentire. ut in. l. filiuſfa. §. inuitus. ff. de procura. ubidr̄ qꝛ ſiquis ꝯſtituit me procuratorē pn̄tē ⁊ tacentē n̄uideor ꝯſentire. aut tendit iſte certitudinaliter ī fauorē dn̄i. ⁊ ur̄ dn̄s ꝯſentire ⁊ dare mādatū. ut ē tex. nōbilis ī. d. l. qui patit̉. aut tendit ſcū tēdere pōt in graue p̄iudicium. ⁊ tunc aut ē caſus in quo pōt dn̄s prohibere ⁊ n̄ prohibēdo ur̄ ꝯſentire. ſecus ſi de fcō prohibere non poſſet. ad hoc qd̓ le. ⁊ nō. ī. l. gaius. ff. d̓pig. act. ⁊ ī. l. fideiuſſor. §. pr̄. ff. de pig. ⁊ qd̓ noͣ. ī l.re alienā. ff. d̓ ꝯͣhen. emp. ꝑ Di. ī rl̓a is qͥ tacet d̓ reg.iurꝭ. li. vj. ⁊ ꝑ Bar. ī. l. q̄ dotis. ff. ſo. ma. ¶ In gl. inv̓bo ꝑꝑ ſuſpitionē ibi ⁊ an litꝭ. ꝯte. de h̓ an ⁊ qn̄ ꝓcurator poſſit reuocari uide tex. cū gl. ī. c. ij. de ꝓcu. li.vj. ¶ In ea. gl. ibi qr̄ n̄ reuocat̉. h̓ gl. uſqꝫ ad fi. īſtatcirca ītellectū. c. qͣre pͥme lr̄e uoluerūt ⁊ ẜe nō cū ābefuerūt īpetrate ab eodē ꝓcuratore reuocato non tn̄gl. clar̄ loqͥt̉ ur̄ tn̄ hūiſſe bonū ītellectū. ⁊ clariˢ loquūt̉doc. ut dicamuſ ꝙ pͥme lr̄e fuerūt īpetrate ī iudicio. iōualuerūt exqˢ noticia reuocationis nō ꝑuenit ad iudicē uel ad aduerſariū. nā h̓ ē rl̓a ī maͣ reuocationisreſpectu eoꝝ q̄ agūt̉ ī iudicio. ut ꝓbat̉ ī. c. mādato d̓ꝓcu. ubi de h̓. ſꝫ ſecūde lr̄e fuerūt īpetrate exrra iudiciū. iō ſatꝭ fuit ad eaꝝ nullitatē ip̄m ꝓcuratoreꝫ fuiſſede reuocatione certioratū. quaſi uelit gl. ꝙ ī exͣiudicialibꝰ nō ſit neceſſe reuocationē ꝓcuratoris ad aliosꝑuenire. ſꝫ ſatꝭ ē ꝓcuratorē certioratū fore. n̄ tn̄ doc.aꝑiūt qͣre prime lr̄e dicūt̉ iudiciales ⁊ nō ẜe. do. An.dic̄. hāc lec. cōeꝫ ſibi nūqͣ placuiſſe. qꝛ nō uidet in hͦdiuerſitatē īter iudicialia ⁊ exͣiudicialia. qꝛ ēt ī exͣiudicialibꝰ dꝫ aduerſarius certificari de reuocatione ꝓcuratoris cū poſſit decipi ſicut ī iudicio. Itē ẜm eū ēt ẜelr̄e uidēt̉ iudiciales cū fuerīt īpetrate lite pēdēte ſꝫ pace ipſius ſalua lec. cōis ē ucriſſima ⁊ dictū ſuū poſſetſaluari certo cāu ſꝫ nō ī termīs lr̄e. un̄ declarādo hāclec. cōmunē dico ꝙ prime lr̄e dicunt̉ iudiciales qꝛ ſuerūt īpetrate ī iudicio. qꝛ cā pēdente corā papa ꝓcuratores utriuſqꝫ partis cū de meritis cāe nō poſſet ī curia liq̄re īpetrauerūt trāſlationē iudicis ⁊ ſic obtinuerūt cōmitti cām ī ꝑtibus. ⁊ ſic oportebat ut noticia iſtius reuocationis perueniret ad aduerſariū uel iudicēal̓ poſſꝫ aduerſarius deludi. Sed ẜe lr̄e fuerūt īperrate extra iudiciū. qꝛ. poſt primas ꝑ qͣs negociū erat cōmiſſū ī ꝑtibus ⁊ ipſe ſolus ꝓcurator reuocatus easimpetrauit. un̄ nō ſequit̉ fuerūt īpetrate lite pēdēte.ergo in iudicio cū multa fiāt exͣ iudiciū lite pendente.Nec obſtat qd̓ dicit do. An. ēt ī exͣ iudicialibꝰ aduerſariū fore certiorādū de reuocatiōe ꝓcuratoris. qꝛ illudnon eſt uſquequaqꝫ uerū. nō enim ꝓcedit cū ꝓcurator non deſtinatur ad certā perſonā. Nā in iſta ſecunda impetratione ꝓcurator nihil agebat cum parte.ſed ꝑ ſe ī fauorē dn̄i. unde ſatis erat ad nullitatē actꝰipſū ꝓcuratoreꝫ fuiſſe certioratū ut eſt tex. ī cle. unicade renū. ſed ubi ꝓcurator deſtinaret̉ ad ꝯͣhendū cūcerta perſona tunc fateor ꝙ de reuocatione eſt illa ꝑſona certioranda. ut in. l. ſi fideiuſſor. ff. man. ſequit̉h̓ Io. andre. poſt Nico. math. ⁊. jͣ. latius dicam. ⁊ inh̓ caſu poſſet uerificari dictuꝫ do. An. ut nō ſit dr̄a inh̓ inter iudicialia ⁊ exͣiudicialia. par enim eſt ratio inutriſqꝫ. nā iō ut arbitror ī iudicialibꝰ dꝫ noticia reuocationis ꝑuenire ad aduerſariū uel ad iudiceꝫ qͦ tꝫ locū aduerſarij. qꝛ in iudicio quaſi ꝯͣhimus. l. iij. ff. depecu. unde exquo ꝓcurator fuit deſtinatus ad qī ꝯͣhēdū cū certa ꝑſona. dꝫ .n. talis ꝑſona certiorari de reuocatiōe ne d̓ludat̉ ad libitū aduerſarij. ⁊ idē ē ī exͣiudicialibus eadē rōe cum procurator mittit̉ ad certamꝑſonam. ⁊ nō bn̄ hanc rōnem. ⁊ ꝑ h̓ hēs claruꝫ ⁊ defenſatum primū intellectū iſtius. c. ¶ Scd̓o principaliter pōt tex. intelligi ꝙ utreqꝫ lr̄e fuerīt iudiciales. ⁊iō tenuerūt prime ⁊ n̄ ſcd̓e. qꝛ pͥme tēdebāt ī fauoreꝫaduerſarij qui ignorabat reuocatōeꝫ ꝓcuratoris aduerſarij. ⁊ iō īpetratio tenuit. ut ī. c. mādato. jͣ. de ꝓcura. ſꝫ ſcd̓e lr̄e ꝯcernebāt fauorē iſtius nobil̓ qͥ reuocauit procuratorē ſuū. unde ignorantia capl̓i prodeſtcapl̓o ignorāti ⁊ n̄ iſti nobili ſciēti. ar. ī. c. cū uniuerſorū de re. ꝑmu. ⁊ in rl̓a eū qͥ de re. iur̄. li. vj. Et iſte ēnoͣbil̓ ītellectꝰ limitās multū. c. mandato p̄alle. ⁊ ẜmhūc ītellectū quē ſenſerūt Hoſti. ⁊ Iōpoſt. ſummaui2ª loco ⁊ tene eū menti. ¶ Tertiꝰ ē ītellectꝰ prīcipalisꝙ ābe lr̄e fuerūt exͣiudiciales. ⁊ tūc rō diuerſitatꝭ inter