⁊ tūc ſi ꝯſtō reſpicit executōeꝫ extendit̉ ad ipſā executōeꝫ. pone exēplū ī cle. ut hi qͥ de eta. ⁊ qͣli. ⁊ ibi bōagl. ⁊ hūc dicit eē caſū do. An. ī. c. tu de uſuris. nā illd̓c. apponēdo penā cōcernebat executōeꝫ actꝰ. iō dr̄ inc. cū tu. ꝙ dꝫ extēdi ad uſurarios et p̄teritos. ⁊ iſte intellectꝰ ur̄ ſatis bonꝰ. Sꝫ poſſet calūniari. qꝛ pena d̓licti lꝫ ueniat executīe ad delictū tn̄ dꝫ īponi ẜꝫ legeꝫexute tꝑe delicti. ut ī. l. j. ff. de peīs. ⁊ ī. c. fi. jͣ. de ſen.ex. ⁊ iō darē aliū ītellectū ꝙ ibi ſtatutuꝫ ꝯcernebat ordinatoria iudicij. nā ibi n̄ decidit̉ qual̓r debeat decidicā uſuraꝝ. ſꝫ qualit̓ uſurariꝰ debeat cōpelli ad reſtōne uſuraꝝ. ⁊ iō illa ꝯſtō dēbat extēdi ad futurā executōeꝫ. ſicut ī ſil̓i noͣ. dicit Bar. ī. d. l. oēs ppl̓i. Si ſtatuto cauet̉ ꝙ debitor de qͦ cōſtat ꝑ īſtr̄m guarētiſiatūdebeat capi h̓ conſtō extēdit̉ ad debitorē ⁊ ad inſtr̄mcōfectū an̄ ſtatutū. qꝛ nō dat modū decidēdi cām ſedp̄parādi ⁊ ordinādi iudiciū qd̓ qͥdē iudiciū ē de fut̉o.ita dicēdū ī ꝓpoſito. aut ſtatutū ꝓcedit de nouo dādo ſolēnitate ad actū ⁊ ſi actꝰ ē īchoatꝰ ⁊ n̄ ꝑfectꝰ extēdit̉ ad illū. l. ꝯͣctus. C. de fi. īſtru. Si aūt actꝰ ē ꝑfectꝰſꝫ pedet quoad effectū. exēplū ſtatutū dat forma teſtamentꝭ ſi teſtam̄ta ſūt cōdita lꝫ pēdeāt uſqꝫ ad morteꝫteſtatoris n̄ tn̄ īcludunt̉ ī nouo ſtatuto. ut ē tex. in. l.iubemꝰ. C. de teſta. qn̄qꝫ ſtatutū dat exceptōem ueltollit. ⁊ tūc ſi exceptō orit̉ tꝑe actꝰ nō extendit̉ ad actūpret̉itū. ſecꝰ ſi exceptō orit̉ pꝰ ſtatutū. exēplū uenit noua lex qͣ cauet̉ ut fideiuſſor poſſꝫ ſe defende̓ ꝯͣcreditorē ſi debitor pͥncipal̓ pn̄s ē. ul̓ pone exēplū ſi ſtatutū dicit ꝙ ꝯͣ īſtr̄m publicū n̄. poſſit opponi exceptio ſimulatōis nūqͥd extendat̉ ad īſtr̄a priꝰ ꝯfecta. h̓ ⁊ ſil̓iadecidi ꝑ predcā. Et ex p̄dcīs oībus hēs ēt īcident̉ deciſū utrū pena debeat apponi ẜꝫ ſtatutū antiquū qd̓uigebat tꝑe delicti. aut ẜꝫ ſtatutū nouuꝫ qd̓ uigꝫ tꝑeſnīe. Et de hac qōne uide plene ꝑ Bar. recitāteꝫ multa d̓cā antiquoꝝ ī. d. l. oēs ppl̓i. final̓r ꝯclude ſic. ꝙ qdā ē pena ordīaria ⁊ ī illa īponēda dꝫ hr̄i reſpectꝰ adtp̄s delicti. ſic ꝓcedit lex prīa. ff. de pe. ⁊. c. fi. de ſen.ex. ¶ Quedā ē additio pene ul̓ diminutio q̄ fit ex cā.nā iudex ex cā pōt minue̓ ul̓ augē penā ordinariā ētſi eēt pena ſtatuti. ut ī. l. qͥd gͦ. §. pena grauior. ff. dehis qͥ no. īfa. ⁊ ibi exp̄ſſe Bar. īducit ad ſtatutū facitqd̓ le. ⁊ nō. ī. c. lꝫ. jͣ. de pcīs. ⁊. ij. q. iij. ī. §. notāduꝫ. ⁊ī hac pena ꝯſiderat̉ tp̄s ſnīe ⁊ n̄ delicti. Et ita ẜꝫ eupōt ītelligi tex. qui ur̄ multū ꝯͣriꝰ predcīs ī. l. pe. ff. ſiex nox. ca aga. ubi ẜuus delīquēs ī ẜuitutē ⁊ accuſatꝰ de libertate n̄ punit̉ ut ſeruꝰ ſꝫ ut liber. Nā ī diminuēdo ul̓ augendo penā iudex hꝫ reſpectū ad tēpusſnīe qd̓ noͣ. un̄ ad ꝓpoſitū aūt ſtatutū antiquū īponebat penā ordinariā ⁊ dꝫ īponi illa pena. aut īfligebatpenā grauē ultra ꝙͣ meret̉ delictū puta ꝑꝑ guerrā. ⁊tūc exquo ſtatutū nouū reducit penā ad delictū ⁊ celſauit ille rigor dꝫ iſte puniri ẜꝫ pͥmū ſtatutū. tn̄ ad v̓teqꝛ qͣtenꝰ dixi ꝙ conſtō declaratīa extendit̉ ad pret̓itadicit do. An. h̓ ueꝝ niſi reꝑiat ꝯſuetudinē eē ī ꝯriuꝫ.all̓. d. c. j. d̓ poſtu. prela. ī vbo decetero. qd̓ limitat niſi ſtatutū declararet irrōnabilitatē ſtatuti ꝯſuetudīsqꝛ tūc extēdit̉ ad pret̓ita. alle. gl. ī cle. ij. de re. eccl. nōalie. he limitatōes ex toto n̄ placet. qꝛ cōſuetudo rōabil̓ n̄ ualidat actū ſꝫ defendit a pena tꝑali nec liberata culpa. uide bo. tex. cū gl. ī. c. deniqꝫ. iiij. di. ⁊ ī. c. cūuenerabil̓ de ꝯſue. un̄ dicerē ꝙ aūt ꝯſuetudo ꝯͣria eſtdubia. qꝛ ius ꝯrium erat multipliciter ītelligibile ⁊ tō̄poſſet ꝓcede̓ dictū do. An. ſic ītelligat̉. g. ī. d. c. j. depoſtu. prela. aut apud uiros doctos illa conſuetudoerat irrōnabilis ⁊ tunc lꝫ forte liberet a pena ut in. d.c. cū uenerabilis. non tamen īualidat actuꝫ ut ibi.¶ De reſcriptis. Rubrica.¶ Uiſo d̓ ꝯſtōibꝰ qꝛ paꝝ ē iura ꝯdere niſi ſint mīſtriq̄ ea exequāt̉. ut ī. c. ꝯmiſſa de elec. li. vj. ⁊ ī. c. ubi ꝑculū. §. p̄terea. e. ti. ⁊ li. Iō pꝰ rubricā p̄dictā auctorītēdit tractare de mīſtris iuris. Et qꝛ pl̓imū dant̉ ꝑreſcpͥta iō p̄mittit hāc rubricā. ꝓ cuiꝰ d̓claratōe queroꝗͥd ē reſcriptū. Hoſti. ī ſūma. e. ti. ꝯcludit ꝙͣ eſt illudqd̓ ab apl̓ico ſeu pͥncipe reſcribit̉ ad ꝯſultatōeꝫ relatiōeꝫ ſeu intimationē alteriꝰ ul̓ alicui īdulgendo. tn̄dic̄ clariꝰ ⁊ meliꝰ ꝙ reſcriptū pōt ſumi gn̄al̓r ⁊ largomo. ⁊ tūc ꝯp̄hendit pͥuilegiū ⁊ bn̄ficiū pͥncipis ⁊ aliareſcripta que emanat ad iurꝭ obẜuātiā. ⁊ ita ſumit̉ īhͦ ti. Nā ſub rubrica d̓ reſcpͥtꝭ tractat de p̄uilegijs ⁊ lr̄isbn̄ficialibꝰ ⁊ de lr̄is ad lites. qn̄qꝫ ſumit̉ ſtricte reſcpͥtū⁊ tūc reſcpͥtū ꝓprie ē id qd̓ pͥnceps ſcribit ad iurꝭ obſeruātiā. ut qn̄ cōmittit cāꝫ decidēdā int̓ aliquos. p̄uilegiū v̓o ē cū papa aliqͥd reſcribit ꝯͣ ius. ⁊ dr̄ pͥuilegiūqī lex p̄uata ⁊ n̄ cōis. iij. diſ. pͥuilegia. Beneficiū v̓o ēnomē gnaͣle ſꝫ ſtricte ſūit̉ ꝓ gr̄a ꝯceſſa a pͥncipe p̄terius. ⁊ tale bn̄ficium dꝫ latiſſime int̓p̄tari. ut ī. c. olī. ⁊qd̓ ibi noͣ. d̓ v̓. ſi. ⁊ ī. l. bn̄ficiū. ff. d̓ ꝯſti. pͥnci. ¶ Qualiter aūt cognoſcit̉ reſcpͥtū a puilegio: dic ꝙ ex formautriuſqꝫ ⁊ mō dictādi. ⁊ d̓ his ꝑ Ci. ī. l. reſcripta. C.pc p̄ci. imꝑa. offe. ⁊ per Bar. in. d. l. beneficiuꝫ ⁊ perIo. an. in. d. c. olim preall̓.romana. Legit̉ uarijs mōis.ICt. ſꝫſꝫ ītellectū magis cōeꝫ hocintedit. Priuilegio gnaͣli ẜꝫ ius cōe obtētoobſtat reſcpͥtū ſpāle d̓ eo mētōnē n̄ faciēs.Primo ponit̉ deciſū exordiū. Scd̓o conſultatio. ibi q̄ſitū. 3º rn̄ſio ibi inqͥſitōi. Quarto rn̄ſiōis rō ibi quia.¶ No. pͥmo ꝙ cā pōt cōmitti appellatōe remota qd̓tn̄ ꝑ ſolū pͥncipē fieri pōt. īferior .n. nō pōt remouerebn̄ficiū appellatōis. ut ī. c. ſuꝑ qōnū. §. ſi v̓o de offi.dele. ⁊ ī. l. j. in fi. ff. a qͥbꝰ ap. nō. lꝫ. Ex quo infero ꝙctia legatꝰ pape de latē nō pōt cōmitte cām appellatione remota q̄nīmo nec aliuꝫ iurꝭ ordine tollere un̄nō pōt cōmittere cām ſimpl̓r ⁊ de plano. ut dicit glo.noͣ. ī. c. fi. de here. li. vi. ¶ Noͣ. 2º ex hoc ⁊ ex tex. pͥncipē poſſe tollere d̓fēſionē. nā appellatio ē q̄dā defēſio⁊ releuamē opp̄ſſoꝝ ut ī. c. ſuggeſtū de appl̓. ⁊ ſic ur̄ꝯͣ cle. paſtoral̓ de re iudi. ubi dr̄ ꝙ pͥnceps nō pōt tollere defenſionē. Sꝫ dic ꝙ hͨ tollit̉ quoad formalitatēappellādi que fuit īducta a iure poſitiuo. ſicut dixi deactionibꝰ ī. c. q̄ ī eccleſiaꝝ. sͣ. ti. ꝓxi. un̄ poſſet dubitari nūqd pͥnceps poſſet ita remoue̓ appellatōeꝫ ut ētꝑ uiā qͣreſe qͦs nō audiat̉ uolēs ſuā iuſticiā ꝓſeqͥ d̓ qͣmaͣ uide qd̓ dixi ī. c. paſtoral̓ de ap. Itē noͣ. unā regulā ī maͣ reſcpͥtoꝝ ut ſpāle deroget gnali pus īpetratolꝫ de eo nō facit mētionē. ¶ Ultīo noͣ ꝙ pōt ꝯcedi pͥuilegiū alicui ut libere poſſit ī ꝗͣlibꝫ cā appellare. ⁊ ꝗdoꝑet̉ tūc pͥuilegiū dicetur. jͣ. ī gl. ī fi. Ex hac gl. pn̄t elici tres ītellectꝰ ad tex. pͥmꝰ ad pͥmū. ꝙ reſcriptū ut poſſit qͥs libe̓ appellare ītelligit̉ ut poſſit appellare ī caſibꝰ int̓dict̉ a iure. ⁊ fuit hec opi. Alani. qͥ tn̄ fuit al̓r locutꝰ ꝙͣ gl. r̄citat dicit enī ꝙ ꝑ h̓ p̄uilegiū ur̄ data facultas appellādi ī caſibꝰ int̓dictꝭ a iure niſi ꝑꝑ delictū qͥspͣuaret̉ facl̓tate appellādi ut ſi appellarꝫ a correctiōejͣ. de ap. ad nr̄aꝫ. ul̓ ī caſibꝰ ꝯtentꝭ. ij. q. vi. §. ſūt quoꝝ⁊ ī. l. ij. C. quoꝝ ap. n̄ reci. utputa ſi eēt ꝯtumax. naꝫad iſtos caſus ẜꝫ Ala. nō extēderet̉ p̄uilegiū qꝛ n̄ ē ueriſil̓e ꝙ pͥnceps ꝯcedat ī genere qd̓ ī ſpē n̄ fuiſſet ꝯceſſurꝰ ueriſil̓r. ut ī regl̓a ī gnaͣli de re. iu. ī. vi. Sꝫ huicītellectui obſtat qꝛ ẜm eū cū pͥmū reſcpͥtū eēt puilegiūexqª ꝯcedit aliꝗd ꝯͣ ius ergo nō dꝫ tolli ꝑ ſcd̓ꝫ ſiue ſitreſcpͥtū īpetratū ẜꝫ ius ſiue p̄uilegiū. qꝛ reſcpͥtū n̄ tollit puilegiū. ī. c. cū ordinē. jͣ. e. nec ſcd̓ꝫ p̄uilegiū tollitpͥmū niſi d̓ eo faciat m̄tione. ut ī. c. ueniēs. jͣ. d̓ p̄ſc. iōgl. trāſit ad ẜꝫ ītellectū ut iſtud pͥmū reſcriptū ſiue pͥmū p̄uilegiū r̄ducat p̄uilegiatū ad ſolū ius cōe qꝛ forte ꝑꝑ delictū erat ſibi īterdictū bn̄ficiū appellatōnis.Et ſic ī effectu ſolū fuit ſibi ꝯceſſū ius cōe. ⁊ iō ī ẜo reſcripto nō fuit neceſſe facere mētionē de prīo. Iſte intellectus ē bonus ī ſe ſꝫ diuīat ad tex. iō trāſit ad t̓tiū