prīas ⁊ ſcd̓as lr̄as ē. qꝛ pro p̄mis iudices ꝓnunciauerūt a quoꝝ ꝓnūciatiōe n̄ fuit appellatū. ⁊ ſic ſn̄ia trāſiuit ī rē iudicatā. ſꝫ ꝯͣ ſcd̓as lr̄as fuit exceptū ⁊ iudicatū. ⁊ hūc ītellectū aliquatenꝰ ſentit iſta gl. ī eo ꝙ pōderat ꝙ n̄ fuit appellatū ſꝫ apertiꝰ h̓ tꝫ Guil. naſo dicesutrūqꝫ r̄ptū n̄ ualuiſſe ſꝫ pͥmuꝫ aſſūpſiſſe uigorem exiudicis ꝓnunciatōe. Et nō iſtū intellectū. naꝫ neſcioalibi ita exp̄ſſuꝫ. Iūc infert̉ ex eo clariſſime ꝙ r̄ptumnullū aſſumit uigorē ſi orta ꝯtentiōe ſuꝑ nullitate iudex ꝓnunciat ualidū ⁊ n̄ appellat̉. ⁊ ſic ꝓbat ea quenōnt̉ ꝑ Lapū ī. c. i. jͣ. e. li. vj. ⁊ ea que dixi ī. c. ſuꝑ lr̄issͣ. eo. ītellige tn̄ ꝙ ℟ptum n̄ fuerat fl̓m. h̓ dico ꝑ ea q̄dixi pꝰ Inn. ī. d. c. ſuꝑ lr̄is. Itē ſequēdo p̄dictū ītellectū ꝙ ābe lr̄e fuerint exͣiudiciales do quartū ⁊ nouuꝫītellectū ad iſtū tex. ꝙ pͥmū Iptum iō n̄ ualuit. qꝛ ꝓcurator reuocatꝰ illud īpetrauit cū ꝓcurator aduerſepartis ignoraret reuocatōeꝫ. Cū .n. ille ꝓcurator fuerit deſtinatus ad ꝓmouendū iſtā cām cū capl̓o ⁊ īceperat eam ꝓſequi tenēt geſta ꝑ capl̓ꝫ ſeu ꝓcuratoreſuū cū iſto falſo ꝓcu. anꝙͣ certificaret̉ de reuocatiōe.ut in. d. l. ſi fideiuſſor. ⁊ qd̓. sͣ. dixi. Secundum ueror̄ptū fuit īpetratū ꝑ ip̄ꝫ ꝓcuratorē reuocatū dūtaxat.⁊ ꝯcernebat fauore dn̄i reuocātis. iō ad ualiditatē actus n̄ fuit neceſſe niſi ut ipſe ꝓcurator certificaret̉ cuꝫalteriꝰ n̄ ītereſſet. ad h̓ tex. ī. l. ſi mādaſſet. ff. mandati. facit cle. unica de renū. ⁊ ob predcā ponderatur intex. ꝙ reuocatio n̄ ꝑuenit ad aduerſariū circa pͥmaslr̄as ⁊ n̄ ſic circa ſcd̓as qꝛ ī ſcd̓is nulla captio ſit aduerſario ſꝫ ī pͥmis ſic ſi reuocatio ualeret. nā ſi diceremꝰꝯrium poſſet multū dānificari aduerſariꝰ. qꝛ n̄ hēretdn̄s niſi clā reuocare ꝓcuratore. Et hūc ītellectuꝫ puto ueriſſimū. ⁊ potes īducere iſtū tex. ſingularit̓ ad idqd̓ ſupra dixi ꝙ et ī exͣiudicialibꝰ reuocatio dꝫ ꝑuenire ad aduerſarium ſi ꝓcurator fuerat ꝯſtitutꝰ ad aliquid cū eo agendū. ⁊ neſcio ꝙ alibi ita bn̄ probet̉. ⁊multū facit pro iſto ītellectu. qꝛ īpetratio ꝓprie n̄ pōtdici actus iudicialis. ⁊ gn̄aliter cū querit̉ qualit̓ ſit reuocādus ꝓcu. qꝛ maͣ ē pulchra ⁊ quotidiana n̄ omittā. Inno. ur̄ h̓ uelle. ꝙ n̄ ſufficit ꝓcur̄. certificari quoad h̓ ut alijs fiat preiudiciū. ſꝫ oꝫ publice ꝯſcribe̓ utnullus hēat eū deīceps pro ꝓcu. ut ī. l. ſꝫ ſi pupillusī. §. p̄ſcribe̓. ff. de inſti. Et noͣ bn̄ h̓ dcm̄ ꝑꝑ auctoritatē Inn. ſꝫ Io. an. dicit dn̄m ſuum ī legibus dixiſſeꝙ illa. l. ſꝫ ſi pupillus. loquit̉ ī inſtitore ⁊ ṅ ī ꝓcuratore ſimplici. unde dīſtinxit ille ī quadā diſputa. cuiꝰ uerba refert ⁊ ſequit̉ Io. an. h̓. ꝙ aut uult dn̄s reuocareīſtitorē ⁊ niſi publice ꝯſcribat n̄ hēt̉ ꝓ reuocato. ⁊ qͥsꝓprie dicat̉ inſtitor uel exercitor uide ꝑ Inno. pleneī. c. ꝙ quibuſdā defideiuſ. aut reuocat̉ ꝓcurator ſimplex. ⁊ tūc ſi non ē certificatꝰ n̄ ualet regularit̓ reuocatio. de h̓ tn̄ remitto ad plene noͣ. ꝑ glo. ī cle. unica d̓renū. que ponit dcā Ci. in. l. mandatū. C. mandati.ad h̓. l. ſi mādaſſē. ff. eo. Aut ꝓcurator erat certificatus de reuocatōe ⁊ tunc aut iſte falſus ꝓcurator ꝯtraxit dn̄o ſciente ⁊ patiēte ⁊ p̄iudicat dn̄o ꝑ ea q̄ sͣ. dixipꝰ Inn. ⁊ tene mēti h̓ mēbrū. ego tn̄ limitare ⁊ diſtīguerē prout. sͣ. dixi pꝰ Inn. qꝛ ſcīa ⁊ patiētia n̄ dꝫ indiſtincte nocē dn̄o exquo ſel̓ eū reuocauit. aut ꝯͣdixitdn̄o ignorāte. ⁊ ſic dn̄s hūit ratū geſtū ut ꝑtē geſtorūſibi p̄iudicat. ar. in. l. cū querit̉. ff. de admi. tu. Aut n̄huit ratū ⁊ ignorauit ⁊ tūc. aut miſerat eū priꝰ ad ꝯͣhendū cū certa ꝑſona. ⁊ n̄ ualet reuocatō niſi illa certa ꝑſona certificaret̉. ut. d. l. ſi fideiuſſor ⁊ optīe ꝓbat̉h̓ ẜm quartū ītellectū. ſꝫ ſi n̄ deſtinabat̉ ad certam ꝑſonā. tūc ſatis ē ꝓcur̄. fuiſſe certificatū. un̄ agat ꝯͣhesꝯͣ ip̄ꝫ falſū ꝓcuratorē. ut ī. l. falſo ꝓcuratori. ff. d̓ ꝯͣdi.ob cām. facit. l. ſi ꝓcurator. ff. de ꝯdi. īde. debuit .n. ille ꝯͣhēs cū ip̄o cogitare h̓ euenire poſſꝫ. ar. ī. l. ſiquisdomū. ff. loca. limita tn̄ h̓ mēbrū ẜm ea q̄ dcā ſunt īgl. ī v̓bo falſus. nā ſoluentes ꝓcuratori reuocato libeant̉ niſi reuocatō ſit publice noͣ. ut ī. l. eiꝰ qͥ ī ꝓuīciaff. ſi cer. pe. lꝫ tex. ille potuit ītelligi ī īſtitore. tn̄ ſatꝭ plꝫpͥmū dictū tāꝙͣ equiꝰ. ⁊ hͨ noͣ. ¶ In gl. ī v̓bo nō ualēdicebāt ibi ſiqͥs teſtibꝰ. ⁊ ibi ſoluit̉ iſtud ꝯͣriū. nā ſpāloē ī eccl̓ia ut poſſit recipe ea q̄ faciūt ꝓ ſe ⁊ reſpue̓ q̄ faciūt ꝯͣ ſe ¶ In gl. ī v̓bo ſine ſpāli fi. d̓ hac maͣ uid̓ noͣ.sͣ. eo. nōnulli. ⁊ dic ut ibi. ſꝫ nō. fi. gl. ī eo ꝙ dic̄ ꝙcurator gnaͣlis cū libera pt̄ iſtas lr̄as īpetrare. ꝯͣriū tn̄tꝫ h̓ do. An. īmo plus dicit ī. d. c. nōnulli. ꝙ ſi ī ꝓciratōe expͥmerēt̉ aliqͣ caus reqͥrētes ſpāle mādatū ſubiecta clauſula gnaͣli nō pōt tal̓ ꝓcurator lr̄as īpetrareqꝛ ubi reqͥrit̉ uocal̓ exp̄ſſio nō ſufficit illa clauſula general̓ mō p̄dicto. ad h̓ qd̓ noͣ. gl. ī ſimili. ī. c. fi. d̓ ꝓcu.li. vj. ⁊ ī. c. ꝓcurator d̓ elec. li. vj. ſꝫ nec illud dictū necid qd̓ dic̄ hͨ mihi plꝫ. qm̄ nego ꝙ h̓ reqͥrat̉ illa noͣbilis exp̄ſſio d̓ qͣ ī iuribꝰ ſupͣ alle. ſꝫ ſolū reqͥrit̉ ſpāle mādatū. ut ī. l. ꝓcurator cui libera. ff. d̓ ꝓcur. ⁊ ī. c. qͦ adagēdū. e. ti. li. vj. Idē dicēdū qn̄ illa clauſula gnaͣlisſequit̉ caſuꝫ reqͥrētē ſpāle mādatū. ut ī. d. c. qͥ ad agdū. ⁊ h̓ fortifico. nā ꝯiūcta ꝑſona minorē ptātē hꝫ ꝙꝓcuratores p̄dicti. hīc ē ꝙ ꝯiūcta ꝑſona nō pōt ageea q̄ reqͦrūt ſpāle mādatuꝫ. l. illd̓. ⁊. l. pr̄. ff. d̓ mino. ⁊noͣ. i. l. vo. ꝓcuratori. ff. de ſolū. Itē h̓ agit̉ d̓ modicopiudicio ⁊ ſic ſumꝰ exͣ caſū cle. n̄ pōt d̓ ꝓcura. īmo ur̄mirādū ꝙ ꝓcuratoͣ gnaͣlis n̄ admittat̉ cū latiorē ptātēhēat ꝙͣ ꝯiūcta ꝑſōa. ut pꝫ ex noͣ. ī. d. l. v̓o ꝓcuratori.Ignificantē. ꝯ homineꝫ ali℟ptū īpetratūcuiꝰ dioceſis n̄ extēdit̉ ad hominē eiuſdeꝫnominis alteriꝰ dioceſis. In prīa poniturappellātis narratō. In ẜa. appellationis ꝯmiſſio. ibiiōqꝫ. ¶ Nō. pͥº ꝙ ℟ptū nō extēdit̉ niſi ad ꝑſonaꝫ ineo exp̄ſſā. nec p̄ſumit̉ error ī circūſcriptōe ꝑſōe ¶ Nōrꝰ ꝙ iudex non admittēdo exceptōeꝫ legitima ur̄ grais de offi. prdi. li. vj.uare ꝑtē lꝫ cxp̄ſſe nō ꝓnūciet ⁊ ex hͦ pōt appellari. d̓qͦ ī. c. ex ꝑte. m. d̓ appel. ⁊ ꝑ Bar. ī. l. a ꝓcedēte. C.d̓ dilatōibꝰ. ¶ In glo. i. ibi ꝙ r̄pta ſtricti iurꝭ ſūt noͣ.gl. ⁊ idē noͣ. gl. sͣ. e. nōnulli. ¶ Scd̓o noͣ ex gl. ī eo ꝙpōit ueꝝ ītellectū ad. c. ſuꝑ lr̄is. sͣ. c. ⁊ ītētꝰ gl. ē iſte ꝙtūc ſurreptō ꝑ ignorātiā nō hꝫ uitiar̄ qn̄ id ad qd̓ uolo uti ℟pto ꝯp̄hēdit̉ ī ℟pto ſꝫ exp̄ſſi aliquā falſitatēad hn̄dū Yptū qͣ tn̄ tacita nihilominꝰ ℟ptū hūiſſeꝫ.ſecꝰ aūt ubi uolo uti r̄pto ad caſuꝫ nō ꝯphēſum lꝫ ꝑignorātiā expͥmerē aliū caſū. Et h̓ ēt uoluit Inn. ind. c. ſuꝑ lr̄is. Sꝫ exͣ gl. q̄ro. nūqͥd īdiſtīcte ꝓcedat deciſio hꝰ. c. Inn. ⁊ Cōpoſt. ꝙ nō dicūt .n. ꝓcedē qn̄ ꝑalia exp̄ſſa nō pōt ꝯſtare de corꝑe. ſꝫ ſi ꝯſtaret putaqꝛ dixi ꝯͣ titiū legētē ſenis dioceſis florētine cū tn̄ titiꝰſit dioceſis aretine tūc ualet r̄ptū exqͦ iſte ſolus titiꝰ legit ſenis q̄ ē de dioceſi aretina. ⁊ tene mēti hͦ dictū qꝛfacit ad multa. Sꝫ Pe. abbas ⁊ qͥdā alij īdiſtincte tenuerūt oppoſitū. qꝛ r̄pta ſūt ſtricti iurꝭ. ⁊ iō nō debetextēdi ad hominē alterius dioceſis ꝙ exp̄ſſe. ar. i. lābigue. ff. de rebꝰ du. ⁊ in. l. quotiēs. ff. de here. iſti.facit. c. ſuſceptū. jͣ. e. li. vj. Io. an. h̓ aliter dicit ſꝫ ꝯiugēdo cū eo qd̓ ipſe pōit ī additionibꝰ ſpe. ī. ti. de ℟p̄.pſē. §. ulti. v̓. quid ſi ī dubietate diſtīguit ⁊ bn̄ ꝙ autexp̄ſſa uera dioceſis lr̄as hūiſſet. ⁊ tūc error nō hꝫ uitiare ſi cōſtat de corpore. ⁊ ſic ꝓcedat prima opinio.Aut expreſſa uera dioceſis lr̄as n̄ habuiſſet. ⁊ tūc ēror hꝫ uitiare. exemplū īpetraui iudicē remotu ultraunā dietā a uera dioceſi a loco ſꝫ expreſſi dioceſim ꝓpinquā. ſecus āt ubi uera dioceſis n̄ eēt remota uſtraunā dietā a loco īpetratōis. tn̄ aduerte qꝛ pōt īdiſtincte teneri opi. Inn. nā ī caſu quo trahē̓t ultra unandietā ℟ptum pōt annullari n̄ eo reſpectu ꝙ ille n̄ cōprehēdat̉ ī lr̄is ſꝫ eo reſpectu qꝛ n̄ pōt trahi ultra unadictā. Et iō dico aduertēdū ad modū excipiēdi. namexquo ꝯſtat de corꝑeʳ n̄ dꝫ reꝰ dice̓ ego n̄ ꝯp̄hedor īiſto r̄pto ſꝫ dꝫ dicē ego n̄ poſſuꝫ trahi uigore iſtiꝰ ℟pti. ſꝫ in certo cāu ſaluarē opi. Io. an. qn̄ .ſ. ī reſcriptoapponcret̉ illa cl̓a non obſtante conſtitutōne de dua