R R TQbatis ſiculi ſuper pīt in luppoſita intitulū de offi. delem Abbatē n̄ ſcripſiſſe.Regoriusep̄s. Quoniam oīs ratioſuperne creature uel terrene ſciētie ī deo ē: qui ē ẜarū caput ⁊ auctor: ⁊ qͥcqͥdalibi q̄rit̉ hic ꝑfecte īuenitur: qꝛ hec ē ꝑfecta uirtus⁊ ſapiētia .xxvij. di. §. hīcet. ideo ipſiꝰ poſtulato p̄ſidio q̄ dixit ad Moyſen Exodi qͣrto. Perge igit̉ ⁊ego ero ī ore tuo: doceboqꝫ qͥd loquaris. Fidētiꝰ huius utilis libri ī ordīe pͥmi lecturā aggrediar. ⁊ qm̄ d̓more legentiū ac ſcribētiū ē prīo expedire glo. primāanteꝙͣ fiat tranſitª ad tex. qm̄ ipſa ē gn̄alis ad totuꝫlibrū. iō eā prīo expediā cū aliquibꝰ utilibꝰ ſuppletōibꝰ. ⁊ poſtea reaſſumā materiā glo. ꝑ alia v̓ba utiliora. I Hec igit̉ gl̓. ī effectu q̄rit de ſex. ⁊ ſextū n̄ proſequit̉. ¶ Prīo cīꝫ querit q̄ fuit ītētio dn̄i Gregorij inhac ꝯpilatiōe ⁊ reſpōde ut ī ea. Et ex hac prīa particula glo. qͥnqꝫ noͣbilia eliciunt̉. Prīo ꝯͣ teſtes exꝑſim⁊ uario mō loquētes. hoc .n. aufert intellectū ſic̄ ⁊ decretales olī poſite ī diuerſis uolumībꝰ īgerebāt difficultatē ⁊ auferebāt ueꝝ ītellectū. d̓ quo uide tex. ī. §.ſꝫ aliud. v. q. v. ubi glo. dicit ꝙ teſtis repētīe loquēsp̄ſumit̉ mēdax. qꝛ p̄ſumit̉ ſubornatꝰ. Si v̓o loquat̉moroſe p̄ſumit̉ dubiꝰ. l. di. pōderet. An āt teſtis examīator dbeat redigere ī ſcriptis ꝙ teſtis uacillabat ul̓ꝙ moroſe ul̓ repētīe loquebat̉. dic ut noͣ. Inno. ī. c.qm̄ de ꝓba. ⁊ ibi dixi. ¶Scd̓o ex gl. colligūtur duoqͥ īducūt ⁊ īgerūt difficultateꝫ ſtudētibus ⁊ legētibꝰ.prīo qn̄ materia ponit̉ ī diuerſis locis: qd̓ facit multūO Inno. qͥ unā ⁊ eādē materiā ī diuerſis locis ponituario modo loquēdo: ut pꝫ exēplū ī noͣ. ꝑ ſe ī. c. olī.el. ij. de reſti. ſpo. ⁊ ī. c. cū deputati de iudi. ⁊ ī. c. cumuenerabilis d̓ reli. domi. 2º fac̄ ꝯͣ doc. diffuſe loquētes. naꝫ ſuꝑflua īgerūt difficultatē: ut ī tex. ⁊ ī gl. vn̄doctor dꝫ ce breuiloquus. pro hoc uide glo. ī. c. cū ſitars d̓ eta. ⁊ qͣ. que redarguit aduocatos allegantesmulta inutil̓r. melius .n. e pauca idonea effūdere ꝙͣī multis īutilibꝰ hoīes p̄grauare: ut dic̄ tex. ī. l. ij. C.de ue. iure enu. ⁊ ſepe exꝑiētia cōꝑtū ē ꝙ bona allegatio inficit̉ ⁊ obnubilat̉ ob nimia allegationē: ⁊ ſiniſtra orit̉ ſuſpitio ꝯͣ allegātē. ¶ Itē noͣ. ex hac ꝑticulagl. differētiā īter ꝯſtitutionē decretalē ⁊ epl̓aꝫ. Et cōL.AMEτ41liber frabrū cruciferoꝝ in diyAdorſſclude ꝙ ꝯſtitutio eccleſiaſtica uarijs nominibꝰ nūcupat̉. ꝗn̄qꝫ .n. appellat̉ canō. qn̄qꝫ d̓cretū: qn̄qꝫ d̓cretalis epiſtola: qn̄qꝫ dogma: qn̄qꝫ ſāctio: qn̄qꝫ mādatū: qn̄qꝫ īterdictū. ⁊ de his uide. iij. diſ. in ſūma. Etpro intellectu glo. dic ꝙ proprie decretalis epiſtola ēconſtitutio quam papa edit cum cōſilio cardinaliumvel ſine ad alicuiꝰ cōſultationē. Decretū uero qn̄ adnulliꝰ ꝯſultationē. Cōſtitutio v̓o qn̄qꝫ capitur ſpecifice ⁊ eſt ꝓprie qd̓ pͥnceps ſtatuit. ut ī. c. ꝯſtitutio. ij. di.⁊ dicā. jͣ. ſuꝑ ℟ica. de ꝯſti. ¶ Itē noͣ. finalē ītētū huiꝰcōpilationis. fuit .n. ītētꝰ ut ꝓuideret utilitati legētiū.Et ex hoc ⁊ ex gl̓. noͣbile collige dictū ꝙ appellatiōeſtudētiuꝫ nō cōprehendit̉ leges. ⁊ ſic nō cōprehenditur doctor. ſi ergo pͥuilegium eſt ſcholaribus indultūnō uidet̉ doctoribus īdultum. ⁊ multo fortiꝰ hoc procedit ī ſtatutis diſponētibus de ſtudētibus. Do. An.dicit ꝙ de ꝓprio ſignificato uocabuli appellatiōe ſtudētiū ꝯpreheditur doctor maxime legens. intēdit .n.ſtudio inquātū legit. ad hoc adducit tex. ī proemioffoꝝ ī. §. illud v̓o. ubi dicit tex. ꝙ doctor dicitur ſtudiuꝫ ꝑagere. ſꝫ ex cōmuniuſu loquēdi nō cōprehēdit̉ut uſus loquēdi attēdi dꝫ. ut ī. c. ex lr̄is. ⁊ qd̓ ibi noͣ.de ſpon. ⁊ ī. l. libroꝝ. §. qd̓ tn̄ caſſiꝰ. ff. d̓ le. iij. ¶ Aduerte pͥmo qꝛ hec ſolutio nuidet̉ īdiſtīcte uera. ꝓ catn̄ adduco tex. ī. c. aliꝙͣti clerici. xxvi. q. vi. ubi pꝫ expͥncipio iūcto finc ꝙ appellatione ſtudij ꝯprehendit̉doctrina. Itē facit tex. ī. l. i. C. d̓ excu. arti. li. x. ibi ſtudiū docēdi atqꝫ diſcēdi. ⁊ maxime qꝛ docēdo qͥs efficit̉ peritior: ut pꝫ ī illa. l. i. ibi: ⁊ ipſi pcritiores fieri etfilios erudire ⁊c̄. un̄ gl. dat ibi v̓ſus. Diſcero ſi querisdoceas ſic ipſe doceris. Nā ſtudio tali tibi ꝓficis atqꝫſodali. Et ītellige d̓ eo qͥ ꝓuectꝰ ē: qꝛ nullus pōt ī ſcietia ita eē ꝓuectus cuiꝰ ſcīa nequeat augeri. iuxͣ illud.Audiēs ſapiēs ſapiētior erit ⁊c̄. nā minus eruditꝰ alios docere nō pōt: īmo ſeipſū ⁊ alios ī ꝯfuſionē ducitut ī. c. ſi clericatus. xvi. q. i. dū dicit ibi tex. ꝙ cauereqs dꝫ nec abſqꝫ doctore īgrediat̉ uiam quā nūquā ingreſſus ē. ⁊ alibi canō. Qualis erit edificatō diſcipuliſi magr̄o ſe ītelligat eſſe maiorē. viij. q. i. c. qualis. ⁊ īſūma. qualis debeat eſſe doctor alios docēs. uid̓ bo.tex. ī. c. oꝫ. viij. q. i. ⁊ in. l. i. C. de ꝓfeſ. qͥ in ur. cōſtā.li. xij. ubi tex. facit illos comites qͥ legerūt iugit̉ ꝑ. xx.an. Sꝫ ī ꝯͣriū faciūt multa. ⁊ pͥmo. c. fi. jͣ. d̓ magiſ. ubiſtudētes ⁊ docētes ponit tex. ut diuerſa. gͦ appellatione ſtudētiū nō cōprehēdit̉ doctor. ad idē tex. ī. c. ſuper ſpecula. jͣ. ne cle. uel mo. ubi patet ꝙ ſtudiuꝫ ꝯtinet ī ſe auditū. nā pͥmo tex. ibi p̄miſit de audiētibus⁊ poſtea ſubmittit ꝙ ep̄i ī quoꝝ dioceſi ſtudēt ⁊c̄. ⁊ ſicꝓprie ille dicit̉ ſtudere q̄ alios audit. ad idē tex. in. c.ex ſtudijs d̓ preſūp. iūcto pͥn. tex. cū eo qd̓ ſequit̉ ibi:auditioni ſapiētū ⁊c̄. Fatēdū tn̄ ē ꝙ ſtudiū qn̄qꝫ comprehēdit alios actus preter meditationē ſciētie. ut pꝫin. c. iij. de pac. ibi. ſtudioſe agendū eſt ⁊c̄. ⁊ in. l. ij.ff. de dona. īter vi. ⁊ vx. ⁊ Iudicū ul. c. Ingētiqꝫ ſtudio ꝓuidēdū ē ⁊c̄. Itē hoc ꝓbat diffinitō. nā ſtudere37 41S 61