de biga. dicunt̉ .n. una caro. qꝛ ꝯiūgunt̉ ad unā carnē ꝓcreandā. Eſt unio natiua qͣ ex carne ⁊ anīa naſcit̉ unus hō. n̄ .n. ē hō ſine aīa ul̓ ſinc corꝑe ſed exaīa ⁊ corꝑe ſeu ex unione aīe ⁊ corꝑis efficit̉ unꝰ hō.Eſt unio poteſtatiua qn̄ hō v̓tute n̄ īſtabilis ſed cōſtās ſibimet nitit̉ uniri. Eſt unio ꝯſentanca cum ꝑcharitatē ml̓toꝝ hoīuꝫ ē cor unū. Eſt unio uotīa cūhō oībꝰ uotis adheret deo. Et ēt unio dignatiua qͣXp̄s ex limo ſeu ex carne nr̄a aſſumptꝰ īꝑſonaꝫ humanā. ¶ In v̓. nos aūt. nō ꝙ eēntia ſbā ſeu naͣ trinitatꝭ ē īcomprehēſibil̓. n̄ .n. pōt ꝯprehendi. qꝛ h̓ eēntia n̄ fuit creata. ⁊ ſcire ē reꝫ ꝑ cās cognoſcere. nec increaturis pōt reꝑiri ſil̓e neceſſario ꝯcludēs ⁊ rē d̓mōſtrās. qꝛ n̄ pōt tāta ſil̓itudo notari īter creaturā ⁊ creatorē qn̄ maior diſſil̓itudo ſit. ſꝫ ut dixi pōt ad corticē poni exēplū ī lumīe. ¶ Itē noͣ ꝙ noīa ꝑtitiua inmaſculio ⁊ feminīo gn̄e denotāt diſtīctione in perſonis. in neutro uero gnē denotāt diſtīctionē ī ſbā und̓pōt dici ꝙ aliꝰ ē pr̄ aliꝰ ē filiꝰ ⁊ alius ē ſpūs ſcūs qꝛ ꝑſone ſūt diſtīcte. ſꝫ n̄ pōt dici ꝙ alid̓ ſit pr̄ aliud filiusaliud ſpūs ſcūs. qꝛ n̄ ſūt diuerſe ſbē ſꝫ eiuſdē. ¶ Itēcollige ꝙ filiꝰ habuit ſbām a pr̄e ab eterno n̄ parteꝫſꝫ totā. ⁊ pr̄ ēt ſibi r̄tinuit totā. un̄ diſtīguēdi ſūt tresmōi gn̄atōis. duo reꝑiunt̉ ī hūanis 3ꝰ ī diuinis. Inprīo mō ſbā dat̉ ꝓ ꝑte ⁊ pro ꝑte retinet̉. ut ī gnͣatōecarnali. nā dat pr̄ ꝑte ſbē ⁊ ꝑte ſibi retinet. In 2º mōꝑ modū refuſiōis dat̉ tota ſbā ⁊ nil retinet̉. ut cū aqͣꝯuertit̉ ī glaciē. iuxͣ illd̓. mater me genuit mox gignit̉ip̄a ex me. In 3º mō tota ſbā dat̉ ⁊ tota retinct̉. ut īdiuinis. ⁊ pōt poni exēplū ut. sͣ. dixi ī docēte ⁊ ī lumine. ¶ Itē noͣ ꝙ dcō ſic̄ n̄ ſemꝑ denotat oīodāʳ ſil̓iiudine. ¶ Itē ī v. ſiqͥs. collige ꝙ defēdētes opi. reprobatā ſūt heretici. ⁊ dic ꝙ grauiꝰ peccat defendēs opinione reprobatā ꝙͣ īueniēs. qꝛ d̓fendēs errat ⁊ ultraſuū errorē p̄bet alijs audaciam errādi. uide bo. tex.xxiij. q. iij. qͥ alioꝝ. ¶ Itē noͣ ī v̓. ī nullo. ꝙ delictū p̄lati ēt circa fidē cui nō cōicat capitulū nō piudicat ip̄icapitulo ſeu eccleſie. de quo plene dixi ī. c. j. d̓ do. etꝯtu. ¶ Noͣ. ibi maxīe ꝙ h̓ dictio deſignat ⁊ denotatidē ī caſu ꝯͣrio. vn̄ ꝓprie iſta dictio maxīe ſtat ꝯꝑatiue pones ideꝫ ī caſu ꝯrio uide gl. ī. c. ad abolēda defi. p̄ſby. ⁊ ī. c. ſacro d̓ ſen. ex. ī. v̓. ſi laudabilis. Qn̄qꝫtn̄ hec dictō maxīe ſtat īproprie ⁊ ponit̉ ꝓ tm̄. xij. di.illd̓. xi. q. iij. ſiqͥs ep̄s. ⁊ utrobiqꝫ reperies plures cōcor. nā ſēſus huiꝰ lr̄e ē ꝙ delictū Ioachini n̄ dꝫ obeſſe monaſterio cuius fuit īſtitutor maxīe cū ip̄e ſcriptacorrigēda ſubmiſerit diſpōni ſedis apl̓ice. qͣſi īnuat ꝑhāc dictionē maxīe. ꝙ idē ē ſi n̄ ſubmiſiſſꝫ ſe diſpoſitōi ſedis apoſtolice qn̄qꝫ hec dictō maxīe ſuꝑabūdatut in auc̄. d̓ iudi. ī prī. ⁊ ibi ꝑ gl. colla. vi. Et ex hoc⁊ ex tex. noͣ. ꝙ dānato auctore ut heretico n̄ dānāturoīa eius oꝑa. nā tenēdo dictionē maxīe ꝓprie pꝫ ꝙlꝫ Ioachinus fuerit hereticus mōaſteriū tn̄ cuius fuitip̄e īſtitutor n̄ dānat̉. ⁊ hoc iō qꝛ īſtitutio regularis n̄hꝫ auctoritatē ab īuētore ſꝫ prīcipalit̓ a papa q̄ īſtitutōem approbat. ut in. c. fi. de reli. do. ⁊ d̓ hac maͣ dicut plene noͣ. ī. c. fraternitatis de hereti. xxxviij. di. ſiquid ueri. ⁊ noͣ hic tex. ibi ī hac ꝑte ⁊c̄. ¶ Nō ex finelr̄e ꝙ diabolꝰ appellat̉ pr̄ mēdacij. ⁊ dr̄ pr̄ quaſi parator ſeu īuētor dū dixit. Nequaquā moriemī ſꝫ eritis ſicut dij Geneẜ. iij. ⁊ ſic diabolꝰ fuit primꝰ qui dixit mēdaciū. qn̄qꝫ appellat̉ antiquꝰ hoſtꝭ. ut in. c. nōmagno ne cle. ul̓ mo. qn̄qꝫ v̓ſutꝰ hoſtꝭ. xvi. q. ij. uiſisqn̄qꝫ lupꝰ rapax. jͣ. de elec. ne ꝓ defectu. qn̄qꝫ inimicꝰhoīuꝫ ī. c. lꝫ d̓ elec. qn̄qꝫ ſeminator diſcordie ut ī cle.ad nr̄aꝫ d̓ hereti. qn̄qꝫ ſimplicit̓ appellat̉ diabolꝰ ſeudemon. ut. sͣ. c. ꝓxi. ¶ In gl. j. ī fi. hāc gl. declara ꝑglo. jͣ. i. v. nec genita. ¶ In gl. i. v̓ n n. ī fi. hoc n̄ plꝫIo. an. ⁊ bn̄. vn̄ v̓itas ē qd̓ rn̄dꝫ. jͣ. ī. v̓. cū gͦ. ⁊ ibi ethoc tenet gl. ⁊ forte hec glo. ꝓceſſit ex errore ſcriptorū. ⁊ hoc teneas lꝫ Pe. ⁊ Ab. dicāt qd̓ rn̄det ī v̓. nosCQLaūt. qd̓ n̄ ē uerū qꝛ ibi ꝓbat et approbat opi. Pe. ſꝫrn̄det ī v̓. cū gͦ. ¶ In gl. ī. v̓. nec genita ibi notionalia ⁊ appellant̉ notōnalia ẜꝫ Io. an. qꝛ ꝑſonas notificāt ut pꝫ ēt ī declaratōe quā ponit gl. ī fi. ¶ In cagl. ibi. teneant̉ adicctīe ⁊c̄. ⁊ dicēdū ꝙ adiectiue dr̄ teneri qn̄ uenit ad qͣlificādū ⁊ reſtringēdū. ut ſi dico petrꝰ albꝰ excludo ab alio petro albedinē. ſubſtātiue tenet̉ qn̄ notat h̓ eē ī ſubſtātia. ut ſi dico petrꝰ ē qͥd albū. n̄ nego ī alijs albedinē lꝫ ſupponā ī iſto. ita ſi dico pr̄ ē gnāns bn̄ dico. ſiue teneat̉ hoc nom̄ gnaͣnsadiectiue ſeu ſubſtātiue. qꝛ ſi teneat̉ adiectiue excludo gnaͣtionē a filio ⁊ ſpū ſcō. ſi tenet̉ ſubſtātiue ē v̓aꝓpō. qꝛ pr̄ ē qͥd gnaͣns ⁊ hꝫ ī ſe ſubſtātiā ī qͣ ē quidgnaͣns. ſi v̓o dico ſubſtātia diuina ē gnaͣns. ſi gnaͣnstenet̉ adiectiue ē falſa ꝓpoſitio. qꝛ ſubſtātia diuīa n̄ē diuiſibil̓ ⁊ excluderē gnaͣ̓tionē a pr̄e ſi v̓o tenet̉ ſubſtātiue v̓a ē ꝓpoſitio. qꝛ ſubſtātia diuīa ē qͥd gnaͣnsqꝛ ē ibi pr̄ qͥ gna̓t. ¶ In gl. in. v̓. florēſi. ibi ⁊ ſi bonacent reprobarent̉ ⁊c̄. pōdera gl. qꝛ ur̄ ꝯͣ tex. nā hicmonaſteriū cuiꝰ ioachinꝰ fuit īſtitutor nō reprobaturnec fuiſſet reprobatū ēt ſi ioachinꝰ ſtētiſſet ī ꝑtinaciaut colligit̉ ex dictione maxīe tenēdo eā ꝓpͥc ſic̄ dixi īnō. ¶ Itē ur̄ ꝯͣ tex. v̓. ſiqͥs. ibi ī hac ꝑte ⁊c̄. ſꝫ dic ut p̄dixi ꝙ dānant̉ ī ꝯn̄tiā oīa oꝑa auctoris dānati ut n̄habeant auctoritatem ex auctore dānato. ſꝫ pn̄t recipi et defendi ſicut recipiuntur et defenduntur alia bona. nam ueritas non mutatur licet auctor reprobatꝰin aliqua parte fuerit eam ſequutꝰ. et dic ut noͣ. in p̄all̓. c. fraternitatis et ī. d. c. ſiꝗd ueri. ¶ Nicolaꝰ Ab.¶ De conſtitutionibus. ℟ica.¶ Hec ℟ica pōt ad precedētia ⁊ ſequētia ſic cōtinuari. Tractaturus auctor de iure premiſit de ſūma trinitate ꝓ ſui oꝑis fundamēto. qꝛ ubi fūdamētū deficitnihil ſuꝑedificari pōt. .i. q. j. cū Paulꝰ ⁊ qꝛ oē iuſ ꝯſtatex ſcripto ⁊ n̄ ſcripto. Inſti. de. iu. na. gē. ⁊ ci. §. ꝯſtat⁊. i. di. §. cū itaqꝫ. ius āt ſcriptū ē certius ⁊ nobilius.Ideo auctor p̄miſit de iure ſcripto .ſ. de ꝯſtitutōibus⁊ poſtea d̓ iur̄ nō ſcripto .ſ. de ꝯſuetu. ¶ Circa ℟icāꝓ declaratiōe ipſius ⁊ materie q̄ro de tribus. Primoꝗͥd ſit ꝯſtitutō. 2º un̄ dicat̉. 3º an ad cē legis ſeu ꝯſtōnis reqͥrat̉ ſcriptura. ¶ Circa pͥmū dicēdū ꝙ ꝯſtitutio pōt capi ſtricte ⁊ large. pͥmo mō ꝯſtō ꝓpe ē quodprinceps ſtatuit. ut in. c. ꝯſtitutio. ij. di. Large v̓o ſumit̉ ꝓ oī iure ſcripto ēt inferiorꝭ. et ita ſumit̉ hic. nāſub ℟ica de cōſti. auctor tractat nedū de ſtatutꝭ pncipū ſꝫ ēt inferiorū. ut. jͣ. c. cū oēs et. c. cū. M. ⁊ ꝙ italarge ſumat̉ clariꝰ ꝓbat̉. jͣ. di. §. cū itaqꝫ pōt ēt h̓ ſumi ẜm primū modū et tūc oportꝫ dici ꝙ nigrū ſit generaliꝰ rubro. nec hoc īuſitatū ut pꝫ. C. ēt ob chiro.pe. al̓s pignus detineri poſſe. ſuper. ℟ica. et ſuꝑ ℟ica de offi. dele. li. vi. iuncto. c. fi. ¶ Quoad ẜꝫ undedr̄ conſtō dic ꝙ a cō qd̓ ē ſil̓. et ſtatuitio et quatenusrefertur ad cōſtitutionem principis dic ꝙ dr̄ ꝯſtō qͣſi cōis ul̓ ſiml̓ ſtatuitio. qꝛ lex dꝫ eē cōis oībꝰ et nō ꝯͣcertas ꝑſonas. iiij. di. erit aūt lex. hic noͣ. dic̄. Bar.ī. l. oēs ppl̓i. ff. d̓ iuſti. ⁊ iu. ꝙ ſi ꝯſtō fit ꝯͣ certā ꝑ ſonāſi p̄tēdit ex ea leſionē licite appellatiſ ꝯͣ quē ſit ꝯſtō ētſi loquat̉ ꝑ v̓ba gn̄alia. ar. ī. l. i. §. ſolꝫ. ff. qn̄ appel.ſit. ⁊ ꝓbabl̓r dic̄ ꝙ ꝙͣꝙͣ ꝯſtō loqͣt̉ ꝑ v̓ba gn̄alia ſi tn̄ex ꝯiecturꝭ pōt colligi ꝙ ſit edita ī odiū certe ꝑſonepōt a tali ꝯſtōe appellari. ar. l. j. ff. de do. excep. ubiſuccurrit̉ ꝯͣ dolū adiſſū ī. l. ꝯdēda ⁊ ꝓ hͦ dicto Bar.allego bo. tex. ī ar. jͣ. e. cū oēs. ⁊ hͦ dictū tene mēti. ul̓pōt dici ꝯſtō a cō qd̓ eſt ſil̓ qꝛ princeps ꝯdit ꝯſtōnē d̓ꝯſilio ſuoꝝ ꝓcerū ⁊ iudicū. ut. l. huānū. C. de legi. ſiv̓o ꝯſtō ſumat̉ large dic qd̓ dr̄ a cō qd̓ ē ſil̓ qꝛ oēſ d̓ cōgregatōe ſimulſtatuūt. ¶ Quoad t̓tiū an ſcript̉a ſitde ſbā legis uarie fuerūt opi. īter legiſtas. uid̓ ꝑ Io.an. in regl̓a nemo pōt ad īpoſſibile. de reg. iu. li. vi. ī