cutꝰ ⁊ īpetrauit ſcd̓as ad aliā eccleſiā ⁊ iſte ē caſus dubitabilis gl. h̓ uoluit ꝙ oēs ualēt ⁊ ſit ī optiōe īpetratoris qͥbus uultu ti ut. sͣ. dixi. Sꝫ Inno. Hoſti. Cal.⁊ cōit̉ doc. tenēt oppoſitū qꝛ nō ē ueriſil̓e ꝙ ſi papaſciuiſſet de poribus ꝯceſſiſſet ſcd̓as. un̄ ſaltē negari n̄p̄t qͥn tal̓ v̓itas ſit ſupp̄ſſa q̄ ſi fuiſſꝫ exp̄ſſa r̄ddidiſſetpͥncipē ad difficiliꝰ ꝯcedēdū. ergo tal̓ taciturnitas uitiat ꝑ. c. poſtulaſti ⁊ qd̓ ibi dixi. sͣ. eo. dicit tn̄ h̓ Inn.ꝙ ſi hn̄s lr̄as expectatiuas īpetrat lr̄as ad bn̄ficiū uacās n̄ ad uacaturū ꝙ pōt uti illis lr̄is dūmō uelit renūcare pͥoribꝰ. Sꝫ cōis opi. doc. ē in oppoſitū qd̓ putoueꝝ qꝛ cū lr̄e ſcd̓e ſint ſurrepticie n̄ pn̄t reuiuiſce ex renūciatōe pͥmaꝝ ſubſequēti ar. ī. c. ſi eo tꝑe de ℟pttꝭli. vj. hn̄s tn̄ plures lr̄as pōt uti pͥmis qꝛ ī illis n̄ reꝑit̉aliqd̓ uitiū. ⁊ dicit Hoſti. noͣbile v̓bū ꝙ ſi taliſ īpetrāsuteret̉ ſecūdis anꝙͣ pͥmis ꝙ nō poſſet aliqͥd ꝯſeqͥ uigore pͥmarū quibꝰ tacite renūciauit utēdo ſcd̓is. necaliqͥd pot̄it firmit̉ ꝯſeqͥ ex ſcd̓is cū ſint ſurrepticie qd̓ē notādū. ¶ Sꝫ circa h̓ pōt dubitari nūqͥd d̓ lr̄is priīualidis ſit fiēda mētio: glo. h̓ ſentit ꝙ nō. Hoſti. tꝫ ꝯͣriū. dicit .n. ꝙ ſiqͥs pēdētibꝰ pͥmis īpetrauit ſcd̓as lꝫpoſtmodū pͥme ānullent̉ n̄ tn̄ ualēt ſecūde. qꝛ exquopēdebāt prīe necdū erāt ānullate tꝑe īpetratōis prīaruꝫ nō debēt ualē̓ ſcd̓e exquo nō faciūt mentione depͥmis. qd̓ tn̄ limitat Cal. qn̄ nullitas ſeu inualiditasſurgit ex ꝓprijs lr̄is ſꝫ ſi lr̄e aduerſarij eēt nulle uelelidibiles ꝑ exceptionē n̄ ē neceſſariū de ill̓ face̓ mētōnē. ſic ītelligit gl. ī. c. cū nr̄is. jͣ. de ꝯceſ. p̄bē. ⁊ qd̓ noͣ.sͣ. e. ex tenōe. do. An. diſtīguit ꝙ aut lr̄e ſūt ipſo iurenulle ⁊ nō fuit neceſſe face̓ mētionē de illis. aut elidibiles ꝑ exceptionē ⁊ tūc ē neceſſe face̓ mētōeꝫ qꝛ delr̄is nullis nulla ē utilitas ī faciēdo mētionē placꝫ mihi cū lr̄e ſūt nulle ⁊ cū imperator ſciebat eas nullasnec credo ꝙ ī hoc Hoſti. ſenſerit ꝯͣriū. ſꝫ dubiū ē qn̄īpetrator ſciebat eas ualidas ⁊ īpetrauit ſcd̓as ⁊ poſtmodū incipit uti primis ⁊ ab illis excluſus per exceptionē uult uti ſcd̓is ⁊ ⁊ iſtd̓ ē dubiū gl. ⁊ Hoſt. ⁊ in h̓forte poſſꝫ ſuſtētari opi. Hoſt. nā exquo erāt īpēdētiꝯmiſit iſte fraudē ī n̄ faciēdo mentōeꝫ maxīe qꝛ utendo prīs ur̄ renūciaſſe ſcd̓is. ¶ Itē qͣtenꝰ dic̄ do. An.ꝙ ſi lr̄e ſint elidibiles dꝫ fieri mētio ī ſcd̓is. h̓ limitarēī lr̄is ꝓprijs. ſecꝰ ī lr̄is aduerſarij quas ip̄e pt̄ elidē ꝑexceptōeꝫ. qꝛ īpetrādo lr̄aꝫ ꝯͣriā vr̄ hr̄e aīuꝫ elidēdi. ⁊ſic loqͣt̉ gl. ī. d. c. ex tenore. ⁊ uide qd̓ ibi dixi. credo ētꝙ de lr̄is pͥus pure renūciat n̄ ſit neceſſe mētōeꝫ ſacēe̓ī ſcd̓is. qd̓ ſatꝭ ſēſit h̓ Inno. ī fortioribꝰ t̓mīs. qd̓ noͣ.nec ob. c. sͣ. ꝓxi. qꝛ ibi fuerat ꝯſecutꝰ pc̄ſionē ul̓ aliudbn̄ficiū iō tenet̉ face̓ mētionē de prīs lr̄is lꝫ renūciatꝭ.ſecꝰ ſi nihil fuiſſet ꝯſecutꝰ. ⁊ ad hͦ fac̄ ille tex. a ꝯͣrio ſēſi ¶ Quero exͣ gl. nūqͥd de bn̄ficio qͦ īpetrās ſpoliatꝰē tenet face̓ mētionē. Io. cal. tꝫ ꝙ ſic. ad h̓ qd̓ noͣ. inc ū teneamur. ⁊ ī. c. d̓ mulcta. de p̄ben. ꝓbat̉ rōne.nā ſi d̓ iure qͣſito ad rē tenet̉ īpetras face̓ mētionē uth̓ fortius de iure qͣſito ī re. nā ꝑ ſpoliatiōem de factoagitatā nō ꝑdit quis titulū bn̄ficij ſed ſolū poſſeſſione. ut ī. c. ꝯquerēte ⁊. c. ī lr̄is de reſti. ſpo. ⁊ qꝛ qͥ actionē hꝫ ad rē ipſā hr̄e vr̄. ut h̓ iūcta gl. fi. ⁊ ī. l. qui actionē. ff. d̓ re. iurꝭ facit regula quā poſui. sͣ. e. poſtulaſti.¶ Scd̓o q̄rit̉ qꝛ h̓ ſit ꝓbatio gr̄e ꝑ lr̄as nūqd ſine lr̄ispoſſit ꝓbari gr̄a facta p̄ſertī ꝑ romanū pōtificē. ⁊ h̓ īcidit illaꝫ. q. nūqͥd ſcriptura ſit d̓ eē gr̄e. d̓ qͦ uide plene ꝑ Io. an̄. pꝰ Archidiaconū ī ꝓemio. vj. li. Et ibitādē ꝯcludit̉ ꝙ ſcriptura reqͥrit̉ ad ꝓbationē gr̄e nōtī ē de ſubā gr̄e un̄ mortuo papa q̄ fecit gr̄aꝫ lr̄is nedū extractꝭ nō expirat gr̄a ſꝫ ſucceſſor dꝫ dare lr̄as faciēdo m̄tionē d̓ p̄deceſſore. fac̄. c. lr̄is. jͣ. e. ⁊ ex hͦ dicitBal. ī. l. hūanū ī fine. C. d̓ legi. ꝙ ſi papa v̓bo ꝓnūciauit aliquē ep̄m uel abbatē ꝙ ſtatī facta ꝓnūciatōeille ſic ꝓnūciatꝰ ē ep̄s ſeu abbas. qd̓ noͣ. dixi tn̄ ꝙ nōdebēt recipi iſti ꝓ platꝭ. niſi gr̄aꝫ ꝓbēt ꝑ litteras apl̓icas al̓s tā ſe gerens ꝙͣ canonici cuꝫ recipientes incurrūt graues penas. ut hr̄ ī exͣuagāti Bonifacij. viij. qͣīcipit īiūcte. ⁊ h̓ ultimū bn̄ noͣ. qꝛ ml̓ti ī h̓ errāt. h̓ ideꝫſenſit Cal. h̓ ī ca. q. nūquid lr̄a ſit loco tituli bn̄ficial̓tꝫ Cōp. ī. c. ſuꝑ lr̄is. sͣ. e. ꝙ ſic. Arch. tn̄ ī. c. i. d̓ lit. ꝯ.li. vi. hoc limitauit ut ꝓcedat ī collatiōe fiēda ſꝫ iā fc̄acollatiōe collatio ē titulꝰ ⁊ nō lr̄a. Io. cal. ꝯcludit meliꝰ ⁊ h̓ tā ī collatōe facta ꝙͣ fiēda lr̄a nūqͣ ē loco tituli.vn̄ nō ē titulꝰ remotꝰ nec īmediatꝰ ſꝫ ſic̄ collatio ubiīteruenit ē titulꝰ ita ⁊ mādatū uerbale de ꝯferēdo eſtpͥmordiū tituli. nō enī pōt dici titulꝰ qꝛ ꝑ lr̄as ut ꝯfefrat̉ n̄ acquirit̉ ius ī bn̄ficio ſꝫ ſolū facultas īplorādi oficiū executoris ad qd̓ uide bo. gl. ī. c. ueniēs d̓ renū.lr̄a v̓o ē ꝓbatio collatōis uel iſtiꝰ prīcipij. quēadmōꝫꝯtīgit ī ꝯͣctu qͥ ꝑficit̉ ſolo ꝯſēſu. nā ſcript̉a ſuꝑueniēsn̄ ē d̓ ſubā ꝯͣctꝰ ſꝫ fit ad ꝓbatōꝫ ꝯͣctꝰ. l. ꝯͣhit̉. ff. d̓ pig⁊. l. ꝯſēſu. ff. d̓ ac. ⁊ ob. fac̄ ꝙ le. ⁊ nō. jͣ. d̓ re iu. ī. c. ſitPAI IE gis ſꝫ ẜm lec. magꝭ cōeꝫdecani. Legit̉ uarijs mo⁊ lr̄e ꝯueniētē. h. d. Nō ualꝫ r̄ptū ꝙ ꝓcu.reuocatꝰ ⁊ de hͦ certificatꝰ exͣ iudiciū īpetrauit. ſecꝰ tn̄ ſi ī iudicio dūmō reuocatio ad noticiā aduerſarij uel iudicis nō ꝑuenit. In prīa ponit̉ fc̄i natratio. In ẜa iudicū īſtructio ibi qꝛ vo. Uel ſic ſūmaẜm aliū ītellectū ſatꝭ noͣbilē. Quicquid ꝓcurator r̄uocatꝰ ⁊ d̓ h̓ certificatꝰ ī iudicio facit ī fauorē dn̄i nō tꝫ lꝫreuocatio ad noticiā iudicis uel aduerſarij n̄ ꝑuenit.ſecꝰ ſi illud tēdit ad ꝯmodū aduerſarij. ¶ Nō. pͥmoiūcta gl. i. ꝙ pͥuate ꝑſone pt̄ ꝯcedi pͥuilegiū excōicādiſuos manifeſtos malefactores. ſil̓is īdulgētia hr̄ ī. c.ex ꝑte. jͣ. de v̓. ſig. ubi plene de effectu hꝰ īdulgētie. ⁊uide qd̓ noͣ. Inn. ī. c. uenerabili de cēſi. uide tex. ī. c.dilecto de ſen. excō. li. vi. ubi noͣ. utꝝ hn̄s al̓s iuriſditiōeꝫ poſſit ī fc̄o ꝓpͥo ſnīam excōicatōnis ſulminare.¶ Nō. ẜo ex h̓ ⁊ ex tex. ꝙ ca. ēt eccl̓ie cathedral̓ n̄ hꝫde iur̄ cōi ptātē excōicādi nec ēt īterdicēdi. ut. ī. c. queſiuit. jͣ. de his q̄ fi. a ma. ꝑ. c. nā iuriſditio de iur̄ cōiepenes ep̄ꝫ lꝫ eā d̓beat explicare cū ꝯſilio capl̓i. ut ī. c.iij. d̓ ꝯſu. li. vi. ⁊. xv. q. vij. cp̄s. ⁊ ī. c. nouit. ⁊. c. ꝙͣtode his q̄ fi. a p̄. tn̄ ex ſpāli ꝯſuetudīe pt̄ capl̓ꝫ acquirēiuriſditionē. ſic ītellige. c. irrefragabili. §. ccteꝝ de ofor ¶ Noͣ. 3º ⁊ tene mēti ꝙͣ ēt ubi ꝯtēdit̉ de oīmō defectu iuriſditiōis pt̄ iudex cognoſce̓ ⁊ ꝓnūciare an ſuaſit iuriſditio. ⁊ h̓ multū bn̄ ꝓbat̉ h̓. nā ſi exceptio iſtiꝰnobilis ex toto fuiſſꝫ uera iſti iudices d̓elegati nullaꝫhūiſſēt iuriſditione ꝯͣ iſtū nobilē ⁊ tn̄ potuerūt iſti iudices de hac exceptiōe cognoſce̓ ⁊ ſuꝑ ca ꝓnūciare.⁊ h̓ multū limitat ⁊ extēdit. c. ſuꝑ lr̄is. sͣ. e. ut n̄ ſoluꝫiudex cognoſcat qn̄ iur̄ditio ē elidibil̓ ꝑ exceptōꝫ ſꝫ etqn̄ opponit̉ nullā ꝯpete̓. ⁊ n̄ tradas iſtū tex. ī h̓ obliuiōi. ⁊ fac̄ qd̓. jͣ. dicā. ſuꝑ gl. ¶ No. quarto qꝛ ſuꝑ excep. aduerſarij pt̄ actor fūdare ītētiōꝫ ſuā qn̄ fūdat ſen̄ ſuꝑ īcluſo ī ipſa exceptōe ſꝫ ſuꝑ exp̄ſſis ī ipſa exceptiōe. nā ut h̓ uides nobil̓ iſte excipiēdo ꝓpoſuit ſe reuocaſſe illū ꝓcuratorē ⁊ tn̄ ſuꝑ hac ꝯfeſſiōe ꝑ modūexceptōis ſcā fūdauit capl̓ꝫ ītētiōꝫ ſuā ꝯͣ ẜas lr̄as. Ethūc tex. no. ad hͦ allego tex. ī. c. cū uenerabilis de excep. ubi plēiſſime exāino iſtū articulū. ¶ Nō. quito ꝙquis pt̄ ſe fūdar̉ ſuꝑ eo ꝙ īpugnat qn̄ ad aliū effectuīpugnat ꝙͣ reſpectu illiꝰ ſuꝑ qͦ ſe fundat. qd̓ ītelliqn̄ nō īpugnat ipſū factū ſꝫ ſolēnitatē facti. qd̓ ē nondū. ⁊ ꝓbat̉ h̓ ex eo qꝛ capl̓ꝫ īpugnabat illā reuocatorꝓcuratorꝭ reſpectu ualiditatꝭ prioꝝ lr̄aꝝ ⁊ fundat ſe ſiea ad īualidādas ẜas lr̄as. ꝓ h̓ facit optīe iſte tex. adqd̓ noͣ. Bar. ī. l. n̄ utiqꝫ. ff. de excep. ¶ Noͣ. ſexto ibiīterlocutoriā. ꝙ ſnīa q̄ qͦs ꝓnūciat ſe iudicē ē īterlocūtoria n̄ diffinitīa hꝫ tn̄ uī diffinitiue adco ꝙ ēt de iutciuili pt̄ appll̓ari. d̓ qͦ ē gl. nō. ī auc̄. hīta. C. ne fi. ꝓpa. Et noͣ. ex tex. p̄cticā ꝓnūciādi cū reuocat̉ ī dubiūde ualiditatē lr̄aꝝ. ¶ Noͣ. ibi ſi reuocatio mādati ⁊c.iucta gl. ꝙ quicquid agit ꝓcurator reuocatus an̄ certificationē reuocationis etiam in fauorem dn̄i tenet ſtaꝙ aduerſariꝰ