hodie īcipit ſtatutū d̓ ℟ptis li. vj. ⁊ ſic eēt temꝑandagl. fi. in cle. ij. jͣ. eo. ti. ubi dic̄ ꝙ tūc dr̄ pͥnceps face̓ excerta ſcīa qn̄ h̓ exprimit̉ ī ℟pto quāꝙͣ multi allegātqn̄ in ℟pto dr̄ ex certa ſcīa. ſꝫ ſic ītellecta illa glo. nōeēt v̓a ⁊ foret ꝯͣ Io. an. ⁊ Inn. ī loco p̄allegato. Sꝫſi tu reſtrigis mō p̄dicto qn̄ ex v̓bis r̄pti pōt ꝑcipi certa ſcīa pͥncipis tūc ꝯcordat cū dictis all̓atis. ⁊ uide qd̓dixi ī. c. ad h̓. sͣ. e. ¶ Aduerte h̓ dicta poſſent procedere ubi ℟ptū emanat ꝯͣ ius n̄ hn̄s clauſulā derogatoriā. ſꝫ ubi ius hꝫ illā clauſulā ⁊ dat certā formā ℟ptis īpetrandis ur̄ ꝙ n̄ ualeant ℟pta ēt ex certa ſcīaemanata niſi ſeruet̉ forma a iure tradita ꝑ. l. ſiquis īpͥn. ff. de le. iij. ⁊ qd̓ nota. Di. ī regl̓a qd̓ ſcl̓ d̓ re. iur̄.li. vj. ſentit hic do. An. ⁊ iudicio meo ſētit id̓ Io. an.c. unico de exceſ. p̄la. li. vj. ubi ī pͥº mēbro diſtinctōisrequirit ꝙ ℟ptum faciāt mentōeꝫ de iure ſi illd̓ iushēat clauſulā derogatoriā. nā ī alio mēbro ī quo ꝓſequit̉ qn̄ ius n̄ hꝫ clauſulā d̓rogatoriā dicit uale̓ ℟p̄tum ſi emanauit ex certa ſcīa pape. quaſi īnuat ī pori caſu certā ſcīam n̄ ſufficere. Et nō bn̄ illud dictumqꝛ n̄ ſolet allegari. ⁊ de hac maͣ an ⁊ qn̄ Rptum ⁊ priuilegiū ſeu ꝯſtō dēat facere mētōeꝫ de iure ꝯͣ qd̓ emanat paꝝ hic tractant doc. Sꝫ tu uide late ꝑ Io. an. īc. unico iā dcō ī nouella. ꝑ Bar. in. l. fi. C. ſi ꝯͣ ius uelutilita. pub. ⁊ ī extraua. ad reprimendā. ī v̓bo legibꝰn̄ obſtātibꝰ. aliquid ꝑ Bal. ī. l. humanū. C. d̓ leg. Etqꝛ diſtinctō Io. an. ē dubia iuuenibꝰ capiēdo ipſiusmentē ꝓſequere breuiſſime ſic ꝑ ſingula mēbra. aut℟ptum hꝫ clauſulā derogatoriā ad ius. ut qꝛ fac̄ mētōem de iure ⁊ ualet ẜm eū ſiue fiat mētio ꝑ v̓ba ſpecifica ſiue equippollētia ſiue ꝑ v̓ba gn̄alia. aūt Aptūn̄ facit mentionē de iure ⁊ tūc aut illud ius hꝫ clauſulā derogatoriā ut hic. ⁊ ſimpl̓r tꝫ h̓ n̄ ualere ℟ptum.aut ius n̄ hꝫ clauſulā derogatoriā. ⁊ ſi emanat ℟ptūī forma priuilegij ualet lꝫ n faciat mentionē de iure.aut emanat ꝑ modū r̄pti. ⁊ tunc aut motu ꝓprio pͥncipis ⁊ ualet ẜm eū ꝑ. c. ſi motu ꝓprio de p̄bē̓. li. vj.aut ad īſtantiā ꝑtis. ⁊ ſi ex certa ſcīa pͥncipis ualet al̓ſecus. h̓ ſunt ſua dcā ī effectu. ⁊ uide ibi iura ꝑ qͣ nititur. ꝓbare hāc diſtītōem mihi n̄ placent ſingula mebra ſua. Et prīo quoad primū dū dicit ꝙ ualꝫ Eptūꝯtra ius et ſi faciat gn̄alem mētionē. Nā hoc uidet̉ ꝯͣiſtū tex. ubi requirit expreſſam mētiōem. ⁊ iō in hocmēbro dicerē ſic. ꝙ aut ius hꝫ clauſulā dreogatoriaꝫ⁊ ſerua formā traditā in iure. nā ſi requirit ſpālē metionē n̄ ſufficit gn̄alis. ſed dꝫ eē ſpālis ſaltē per v̓baequipollentia. ut ī. l. n̄ al̓r. ff. de leg. iij. h̓ dcm̄ etiaꝫ limita ut noͣnter uoluit Bal. poſt Ci. ī. d. l. humanuꝫ.ut ꝓcedat ī hpto ſecꝰ ī ꝯſtōne. nā ꝯſtō ꝯͣ ꝯſtōneꝫ u alet fcā mentōe ī gnͣali de ꝯſtōne ꝯͣria. ut ſi dicat̉ n̄ obſtāte quacūqꝫ ꝯſtōne. In ꝯriū ad h̓ cle. dudū ī finede ſepul. qꝛ ꝯſtō emanat cū maiori maturitate quaꝫ℟ptū. aut ius n̄ hꝫ clauſulā derogatoriā. ⁊ tūc eo caſu quo ē fienda mētio. qd̓ qn̄ ſit ſtatī dicet̉ n̄ ſuffic̄ metio multū gn̄alis. utputa ſi dicat̉ n̄ obſtāte quacunqꝫlege. nec requirit̉ mētio oīo ſpālis ſꝫ ſatis ē ꝙ dicat̉ nob. quacūqꝫ lege q̄ in ꝯrium loquit̉. ita uoluit Bar.ꝯcordādo multas gl. iuris ciuilis ī. d. l. fi. C. ſi ꝯͣ ius⁊ h̓ quoad primū. Ocin̄ uoluit Io. an. ī ẜo mēbro ꝙſi ius hꝫ clauſulā derogatoriā n̄ ualet Xptū ſub quacunqꝫ forma īpetratū ſeu ꝯceſſum niſi faciat d̓ illo iure mentōem. qd̓ ē noͣndū. ſꝫ declara ⁊ limita ut dixiī pn. hꝰ glo. nā ſentit aꝑte ꝙ ēt priuilegiū ꝯceſſuꝫ excerta ſcīa n̄ ualet. qd̓ ſatis pꝫ exquo nͥ facit expreſſammentōem de iure oerogāte. Tertiū mēbrū ē ꝙ priuilegiū ꝯͣ ius n̄ hn̄s clauſulam derogatoriā ualet. dubitan h̓ ſit ueꝝ. ⁊ potius credo oppoſitū ꝑ. c. ex ꝑtei. infra de capel. mo. ubi dicit̉ ꝙ ſi papa ꝯfirmat prioratū religioſo clauſtrali non ualet non facta mentōede iure ꝯrio. Nam ſepe priuilegia emanant ꝯtra iusex nimia occupatione principis uel propter nimiamīportunitatē pctētiū. ⁊ iō niſi fiat mētio d̓ iure ſaltē inne̓ nō p̄ſumit̉ prīceps uelle ꝯcedere ꝯͣ ius. ⁊ h̓ ſētitBar. ī. d. exͣuaganti ad rep̄mēdā. ⁊ ī. d. l. fi. ⁊ iō alibidic̄ gl. ꝙ nō ualet legitīatio ſpurij facta ꝑ prīcipeꝫ nōfacta mētione de iure. ut noͣ. ī auc̄. qͥbꝰ mōis naͣ. effi.li. ꝓpe. fi. colla. viij. ⁊ uide gl. ī. l. q̄ſituꝫ. ff. d̓ flu. ⁊ neqͥd ī flumīe publico. ⁊ ī auc̄. inter liberos. C. de teſta.Quartū mēbrū ꝙ Iptū emanās ꝯͣ ius ꝓprio motuualet lꝫ nō faciat metionē d̓ iure. dubito an h̓ ſit ueꝝqꝛ ꝓprius motꝰ ſolū excludit ſurreptionē nō aūt ampliat gr̄am ꝯͣ ītētioneꝫ ꝯcedētꝭ. ut nō. Io. an. ī d. c. ſimotu ꝓprio p̄alle. facit gl. ī cle. ſi romanꝰ d̓ p̄bē. dixiī. c. ad aures. sͣ. c. Sꝫ de mēte prīcipis nō ē ꝯcedē aliqͥd ꝯͣ ius nō facta mētione d̓ iure. ut ī. d. c. ex ꝑte. fac̄l. ℟pta. C. ſi ꝯtra ius uel uti. pub. gͦ ⁊c̄. dictū tn̄ Io.an. forte ſeruaret̉ ī practica ⁊ tene illud mēti. p̄dictꝭ obſtare uidet̉. l. ml̓tū allegabil̓. ff. d̓. excu. tu. ī. l. idē uulpianꝰ. ubi dicit tex. ꝙ ſi prīceps ſciēs aliquē eē tutorēdedit ſibi licētiā mutādi domiciliū uidet̉ eū abſolue atutela lꝫ d̓ ea nō fecerit mētionē. ⁊ ex illa. l. colligit ibinō. Bar. ꝙ tm̄ ualet certa ſcīa quātū diſpēſatio. ⁊ pōdera qꝛ nō loquit̉ qn̄ ī hepto fiebat mētio d̓ certa ſcīaſed ſatis ē ꝙ prīceps ſciebat illū eſſe tutorē ⁊ multi legiſte ꝑ illū tex. ſolēt dice̓ ꝙ ſi princeps ſcient̉ ꝓmouetīdignū uel aliqͥd facit ꝯͣ ius uidet̉ diſpēſare. facit. l. qͥdā ꝯſulebāt. ⁊ qd̓ ibi noͣ. Bar. ff. d̓ re iudi. ſed ꝓfectoilla. l. nō ꝓbat id ad qd̓ allegat̉ nō enī loquit̉ ī priuilegio ꝯtra ius ſed qn̄ abſoluit aliquē ab onere tutele⁊ ī facto ꝑticulari. ⁊ ſic potius ē illud quoddā bn̄ficiūabſolutionis ab onere ꝙͣ puilegiū ꝯtra ius. ⁊ hūc ītellectū īcident̉ ſētit Bar. ad illā. l. ī. d. exͣuagāti ad reprimēdā ī loco alle. ⁊ ī. d. l. fi. C. ſi ꝯͣ ius. ⁊ h̓ bn̄ noͣ. qꝛ īd. l. idē uulpianus. nō ponit̉ uerus ītellectus ꝑ doc.Aliud mēbꝝ ē qn̄ heptū emanat ex certa ſcīa. ⁊ tuncualet ꝯͣ ius ẜm Io. an. ſed ego multipliciter limito utapparet ex ſupradictis. ⁊ adde noͣbile dictū Bar. ī. d.exͣuaganti ad reprimēdā. ubi dicit ꝙͣ ubi ℟ptuꝫ emanat ꝯͣ ius ⁊ in fauoreꝫ rcipublice ualet lꝫ nō faciat mētionē de iure. ⁊ tūc ur̄ prīceps diſpēſare ꝯͣ ius. ar. illius. l. qͥdā ꝯſulebāt ī fi. ſecus ſi emanaret in fauore priuate ꝑſone. rō diuerſitatꝭ. qꝛ iura hn̄t clauſulā d̓rogatoriā ī ℟ptis qn̄ emanāt ī fauorē priuati. ut in. d. l.℟pta. Item p̄ſumit̉ tūc Rptum ſurrepticiū uel emanaſſe ex nimia occupatione principis ſecus ſi in fauorē publicum. ⁊ p̄dicta bn̄ nobis. qꝛ n̄ habes in aliquoloco ita bn̄ diſcuſſū hūc articulū. ¶ Quero exͣ gl. qͣdſi reus ſuccubuit in cā prīcipali ⁊ appellat nunꝗd in īpetratione hēbitur reſpectus ad dioceſim ſuā cū ipſeſit actor ī cā appellatiōis. In uero ad dioceſiꝫ appellati cū ipſe ſit reus ī hoc caſu appellationis. doc. h̓ cōiter tenent ꝙ debꝫ hr̄i recurſus ad dioceſim ipſius reioriginarij. ⁊ ſic in cauſa appellationis pōt actor trahiultra duas dietas. ego exiſtimo ꝙ ſit ī optione iſtiusrei appellatoris. nā ſi uult poterit īpetrare in dioceſiipſius appellati. qꝛ nō hꝫ de quo ꝯquerat̉ ipſe appellatus pōt ēt īpetrare ī loco nō remoto ultra duas dietas a dioceſi ſua. qꝛ cū ipſe ſit reus originariꝰ ⁊ neceſſitatꝰ uēiat ad appellādū n̄ ꝯpellit̉ ſeqͥ dioceſim ipſiactoris original̓. qꝛ ſic īdirecte traheret̉ ad loca remota. un̄ quēadmodū actor originariꝰ pōt ꝓſcqui appellationem n̄ obſtāte excōicatōe. qꝛ fingit reus propterneceſſitate appellādi ut ī. c. dilecte. ⁊ que ibi noͣ. de excep. ita dicere ī cāu nr̄o. qꝛ cū iſte reus originarius neceſſitet̉ ad appellandū ut defendat ſe aduerſus iniqͥtatē ſn̄ie n̄ deſinit eē reus lꝫ ipſe prouocauerit. ⁊ ſical̓. ī qōne facti rn̄di ⁊ tene mēti qꝛ ſepe accidit. Ideꝫdicūt doc. ī cā reconuētōis ut habeat̉ reſpectꝰ ad dioceſim rei originarij. qd̓ ſatis placet qꝛ quis tenct̉ mndere ī eo loco ī quo ꝯuenit aduerſariū. ar. iij. q. viij.cuius ī agendo ⁊ in. l. papinianus. C. de ſen. ⁊ ī. c. j.⁊. ij. jͣ. de mu. peti. Idem dicunt ſi actor pn̄tauit li